Zdolność do określania położenia własnego ciała i obiektów względem otoczenia oraz kierunków w przestrzeni.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Sytuacja ruchowa, w której dystalny segment kończyny pozostaje swobodny i nie jest trwale ustalony na podłożu lub innym stałym punkcie.
Opis makroskopowego ruchu kości w stawie względem ustalonych płaszczyzn i osi, np. zgięcia, wyprostu lub rotacji.
Umowna linia, wokół której zachodzi ruch obrotowy segmentu lub stawu. Jej położenie i orientacja określają geometrię analizowanego ruchu.
Obciążenie działające wzdłuż długiej osi struktury, najczęściej prowadzące do jej kompresji albo rozciągania.
Działanie sił i momentów sił na tkankę lub strukturę, prowadzące do powstawania naprężeń i odkształceń.
Zmiana wymiaru lub kształtu tkanki pod wpływem obciążenia, zwykle opisywana względem jej wymiaru początkowego.