Badanie ocenia przykurcz zgięciowy biodra oraz długość mięśnia biodrowo-lędźwiowego, prostego uda, naprężacza powięzi szerokiej i pasma biodrowo-piszczelowego.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Miednica i biodro
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent leży tyłem blisko brzegu kozetki.
- Pozycja terapeuty: Badający kontroluje ustawienie odcinka lędźwiowego, aby nie dopuścić do kompensacyjnego zwiększenia lordozy.
- Wykonanie: Pacjent przyciąga jedno kolano do klatki piersiowej aż do spłaszczenia lędźwi, a druga kończyna pozostaje swobodnie opuszczona lub oparta na kozetce, zależnie od wariantu. Badający obserwuje położenie uda, kąt zgięcia kolana, odwiedzenie biodra i reakcję miednicy.
- Obserwacja: Ocenia się odtworzenie bólu pachwiny, biodra, pośladka lub miednicy oraz ewentualne kliknięcie, ograniczenie zakresu albo kompensację ruchu.
- Uwagi: Ważne jest, aby nie dociskać uda na siłę, lecz ocenić jego naturalne ustawienie po stabilizacji miednicy.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik obejmuje uniesienie uda nad kozetkę, brak wyprostu biodra, nadmierne prostowanie kolana, odwiedzenie uda albo wzrost lordozy lędźwiowej. Obraz pomaga rozróżnić dominujący udział zginaczy biodra, mięśnia prostego uda lub pasma biodrowo-piszczelowego.
Sieć powiązań
Testowane kości 4
Testowane mięśnie 3
Powiązane nerwy 2
Zaangażowane stawy 2
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination