Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Mięsień przeciwstawiacz palca małego przyciąga V kość śródręcza ku przodowi i promieniowo. Umożliwia funkcjonalną opozycję palca V wobec kciuka i dłoni.

Powierzchowny mięsień przyśrodkowej części uda, który przywodzi biodro i przenosi duże obciążenia podczas zmiany kierunku, kopnięcia oraz biegu.

Mięsień przywodziciel kciuka przywodzi kciuk i stabilizuje docisk w chwycie szczypcowym. Jest jednym z najważniejszych klinicznie mięśni gałęzi głębokiej nerwu łokciowego.

Mięsień przywodziciel krótki jest głębszym przywodzicielem uda. Wspiera przywodzenie, kontrolę przyśrodkowej osi biodra i stabilizację pachwiny w zadaniach obciążonych.

Mięsień przywodziciel palucha przywodzi paluch do osi stopy i współtworzy stabilizację poprzecznego łuku przodostopia. Ma ważne znaczenie w kontroli ustawienia pierwszego promienia.

Największy mięsień grupy przywodzicieli. Część przywodzicielska przywodzi udo, a część kulszowo-goleniowa silnie wspomaga wyprost biodra.

Mięsień ramienno-promieniowy jest silnym zginaczem łokcia w ustawieniu pośrednim przedramienia i ważnym stabilizatorem podczas szybkich zadań chwytno-rotacyjnych.

Mięsień ramienny jest głównym zginaczem stawu łokciowego niezależnie od ustawienia przedramienia. Leży głęboko pod mięśniem dwugłowym ramienia, dlatego jego udział w bólu przedniej części ramienia łatwo przeoczyć.

Mięsień równoległoboczny mniejszy wzmacnia retrakcję i stabilizację górno-przyśrodkowej części łopatki oraz współtworzy kontrolę ustawienia obręczy barkowej. Deficyt jego pracy nasila ustawienie w protrakcji i pogarsza ekonomię ruchów barku.

Mięsień równoległoboczny większy cofa, lekko unosi i obraca łopatkę ku dołowi oraz stabilizuje jej przyśrodkowy brzeg względem klatki piersiowej. Przeciążenie może powodować ból między łopatką a kręgosłupem, a osłabienie zaburzać kontrolę łopatki.

Cienki mięsień nadgnykowy pociągający kość gnykową ku tyłowi i górze, torujący drogę dla kęsa pokarmowego podczas połykania.

Największy z mięśni podpotylicznych, łączący kręg obrotowy z atlasem i uczestniczący głównie w rotacji C1-C2 w tę samą stronę.

Krótki mięsień podpotyliczny biegnący od wyrostka poprzecznego atlasu do kości potylicznej. Wspomaga wyprost i zgięcie boczne głowy.

Mięsień skośny wewnętrzny brzucha stabilizuje tułów, zgina bocznie i rotuje go w swoją stronę. Współtworzy głębszą warstwę ściany brzucha i ważnie wspiera kontrolę lędźwiowo-miedniczną.

Mięsień skośny zewnętrzny brzucha zgina i rotuje tułów oraz stabilizuje ścianę brzucha. Jest ważny dla ruchów diagonalnych, wydechu wymuszonego i transferu sił między klatką, brzuchem i miednicą.

Wachlarzowaty mięsień żucia, który unosi żuchwę, a jego tylne włókna pomagają cofać wysuniętą żuchwę.

Głęboki mięsień żucia uczestniczący w wysuwaniu żuchwy, otwieraniu ust i ruchach bocznych. Część włókien łączy się z torebką oraz krążkiem stawu skroniowo-żuchwowego.

Głęboki mięsień żucia unoszący i wysuwający żuchwę. Razem ze żwaczem tworzy pętlę mięśniową wokół kąta żuchwy.

Zmienny osobniczo mięsień mimiczny, który pociąga kąt ust bocznie i poszerza szparę ustną.

Mięsień smukły jest powierzchownym przywodzicielem uda, który przekracza także staw kolanowy. Przywodzi biodro, zgina kolano i wspomaga rotację wewnętrzną goleni przy zgiętym kolanie.

Mięsień stawowy kolana napina torebkę stawu kolanowego i odciąga zachyłek nadrzepkowy podczas wyprostu. Zmniejsza ryzyko zakleszczenia fałdu maziowego oraz wpływa na komfort wyprostu kolana.

Mięsień strzałkowy długi wykonuje ewersję i wspomaga zgięcie podeszwowe stopy. Jego długie ścięgno stabilizuje również pierwszy promień, łuk poprzeczny i boczną część stawu skokowego.

Mięsień strzałkowy krótki ewertuje stopę i słabo wspomaga zgięcie podeszwowe. Stabilizuje boczną kolumnę stopy i kontroluje ustawienie stawu skokowego w obciążeniu.

Mięsień strzałkowy trzeci wspiera zgięcie grzbietowe stopy i jej ustawienie na zewnątrz. Łączy cechy funkcjonalne przedniego przedziału goleni z działaniem mięśni strzałkowych.