Atlas topograficzny
Głowa i twarz
W tym regionie znajdziesz wszystkie powiązane struktury anatomiczne, testy kliniczne i patologie. To najszybszy sposób, żeby zobaczyć cały kontekst kliniczny danego obszaru.
Eksploracja regionu
Zawęź widok do typu treści
W tym regionie możesz przełączać się między strukturami anatomicznymi, testami i patologiami bez wychodzenia z widoku regionu. To najwygodniejsza ścieżka, gdy chcesz analizować obszar ciała warstwowo: od anatomii do kontekstu klinicznego.
Przegląd regionu
Mini statystyki
Mięśnie
28
Struktury mięśniowe w regionie
Kości
17
Kości i układ szkieletowy
Stawy
1
Kompleksy stawowe i połączenia
Nerwy
27
Przebieg i kontekst neurologiczny
Naczynia
34
Tętnice, żyły i obszar unaczynienia
Testy
97
Testy kliniczne dla regionu
Patologie
69
Jednostki kliniczne i różnicowanie
Wyniki w regionie
Nerwy
27 wyników
Nerwy
Gałąź brzeżna żuchwy nerwu twarzowego
Ramus marginalis mandibulae nervi facialis
Gałąź ruchowa dla mięśnia bródkowego oraz mięśni obniżających dolną wargę i kąt ust. Jej uszkodzenie zaburza symetrię dolnej części twarzy, zwłaszcza podczas odsłaniania dolnych zębów i obniżania wargi.
Nerwy
Gałąź dwubrzuścowa nerwu twarzowego
Ramus digastricus nervi facialis
Krótka gałąź ruchowa dochodząca do brzuśca tylnego mięśnia dwubrzuścowego. Przez ten mięsień wspiera unoszenie kości gnykowej, a przy jej ustaleniu pomaga obniżać żuchwę.
Nerwy
Gałąź jarzmowa nerwu twarzowego
Ramus zygomaticus nervi facialis
Jedna z końcowych gałęzi ruchowych splotu przyuszniczego. Dociera przede wszystkim do bocznej i dolnej części mięśnia okrężnego oka oraz sąsiednich mięśni środkowego piętra twarzy, często łącząc się z gałęziami skroniową i policzkową.
Nerwy
Gałąź policzkowa nerwu twarzowego
Ramus buccalis nervi facialis
Ruchowa gałąź splotu przyuszniczego zaopatrująca mięsień policzkowy oraz liczne mięśnie nosa, górnej wargi i kąta ust. Deficyt może spłycać bruzdę nosowo-wargową, osłabiać unoszenie kąta ust i utrudniać utrzymanie powietrza lub pokarmu w przedsionku jamy ustnej.
Nerwy
Gałąź rylcowo-gnykowa nerwu twarzowego
Ramus stylohyoideus nervi facialis
Krótka gałąź ruchowa dla mięśnia rylcowo-gnykowego, który unosi i cofa kość gnykową podczas połykania.
Nerwy
Gałąź skroniowa nerwu twarzowego
Ramus temporalis nervi facialis
Końcowa gałąź ruchowa dla mięśni górnej części twarzy, szczególnie brzuśca czołowego mięśnia potyliczno-czołowego i górnej części mięśnia okrężnego oka. Uszkodzenie osłabia unoszenie brwi, marszczenie czoła i część domykania powieki.
Nerwy
Nerw błędny
Nervus vagus
Nerw błędny łączy funkcję ruchową podniebienia, gardła i krtani z czuciem trzewnym oraz rozległym unerwieniem przywspółczulnym. W obrębie głowy i szyi jego dysfunkcja może powodować chrypkę, dysfagię, nosowanie, zachłyśnięcia i porażenie fałdu głosowego.
Nerwy
Nerw bloczkowy
Nervus trochlearis
Czwarty nerw czaszkowy zaopatruje wyłącznie mięsień skośny górny. Mięsień ten przede wszystkim skręca oko do wewnątrz, a w przywiedzeniu obniża gałkę oczną; porażenie daje pionową lub skośną diplopię, szczególnie przy patrzeniu w dół.
Nerwy
Nerw dodatkowy
Nervus accessorius
Jedenasty nerw czaszkowy zaopatruje mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy i czworoboczny. Uszkodzenie zaburza obracanie głowy, unoszenie barku i rotację łopatki ku górze, co może ograniczać pracę kończyny ponad głową.
Nerwy
Nerw językowo-gardłowy
Nervus glossopharyngeus
Dziewiąty nerw czaszkowy przewodzi smak i czucie ogólne z tylnej jednej trzeciej języka, czucie z gardła oraz sygnały z zatoki i kłębka szyjnego. Ruchowo zaopatruje mięsień rylcowo-gardłowy, a przywspółczulnie uczestniczy w wydzielaniu ślinianki przyusznej.
Nerwy
Nerw odwodzący
Nervus abducens
Szósty nerw czaszkowy zaopatruje mięsień prosty boczny i umożliwia odwodzenie oka. Długi przebieg od mostu przez kanał Dorello i zatokę jamistą sprawia, że jest podatny na rozciąganie przy wzroście ciśnienia śródczaszkowego oraz na procesy podstawy czaszki.
Nerwy
Nerw okoruchowy
Nervus oculomotorius
Trzeci nerw czaszkowy steruje większością mięśni gałkoruchowych i mięśniem dźwigaczem powieki górnej, a przez włókna przywspółczulne zwęża źrenicę i umożliwia akomodację. Pełne porażenie daje ptozę, ustawienie oka ku dołowi i bocznie oraz ograniczenie przywodzenia, unoszenia i opuszczania.