Słownik fizjoterapeuty

Objętość tlenu pobieranego i wykorzystywanego przez organizm w jednostce czasu podczas spoczynku lub wysiłku.

Najwyższa wartość VO₂ osiągnięta podczas danego testu wysiłkowego, niezależnie od tego, czy spełniono kryteria pozwalające określić ją jako VO₂max.

Maksymalny pobór tlenu osiągany podczas narastającego wysiłku, opisywany po spełnieniu kryteriów właściwych dla zastosowanego protokołu i metody.

Pobór tlenu odniesiony do masy ciała, najczęściej wyrażany w mL·kg⁻¹·min⁻¹.

Pobór tlenu wyrażony jako objętość na jednostkę czasu, zwykle w L/min lub mL/min, bez odniesienia do masy ciała.

Jednostka względnego poboru tlenu określająca liczbę mililitrów tlenu przypadającą na kilogram masy ciała w ciągu jednej minuty.

Umowna jednostka intensywności wysiłku odnosząca koszt metaboliczny aktywności do standardowego spoczynkowego poboru tlenu.

Stopniowany test wysiłkowy z jednoczesnym pomiarem odpowiedzi układu oddechowego i krążenia, zwykle z analizą gazów oddechowych.

Stosunek objętości wydalanego dwutlenku węgla do pobieranego tlenu, zwykle zapisywany jako VCO₂/VO₂.

Punkt lub zakres intensywności wysiłku, przy którym odpowiedź wentylacyjna zaczyna rosnąć nieproporcjonalnie do części zmiennych metabolicznych.