Test chwytu szczypcowego końcowo-końcowego

Test kliniczny Poziom dowodów: C Test manualny

Cel badania i zastosowanie

Ocena precyzyjnego chwytu kciuk–palec.

Integracja funkcji opozycji, zgięcia i stabilizacji kłębu.

Profil diagnostyczny testu

menu_book

Cel i procedura badania

Pozycja pacjenta: Pacjent przyjmuje pozycję umożliwiającą bezpieczne odsłonięcie i kontrolę badanego regionu.
Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
Wykonanie: Pacjent łączy opuszkę kciuka z opuszkiem wskaziciela lub innego palca. Badający ocenia siłę, dokładność i męczenie podczas utrzymania chwytu. Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu.
Obserwacja: Ocenia się ból, parestezje, przeskok, osłabienie chwytu albo różnicę stabilności względem drugiej ręki.
Uwagi: Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.

Słaby docisk.
Niedokładne ustawienie kciuka.
Ból kłębu lub szybkie męczenie sugerujące dysfunkcję mięśni kłębu albo odpowiedniego unerwienia.

medical_services

accessibility Testowane kości 3

directions_run Testowane mięśnie 4

route Powiązane nerwy 3

layers Zaangażowane stawy 4

format_list_bulleted