Test ocenia więzadło poboczne strzałkowe oraz stabilność boczną kolana.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Kolano
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent leży tyłem, a kończyna jest rozluźniona.
- Pozycja terapeuty: Badający ustawia kolano w około 20-30 stopniach zgięcia, stabilizuje udo i podudzie, a następnie przykłada siłę w kierunku szpotawienia.
- Wykonanie: Ruch powinien być kontrolowany, z wyczuciem oporu końcowego i porównaniem ze stroną przeciwną. Próba w pełnym wyproście pomaga ocenić, czy niestabilność obejmuje także inne struktury stabilizujące kolano.
- Obserwacja: Ocenia się ból w linii stawu, przeskok, nadmierną translację, jakość oporu końcowego lub reakcję obronną w porównaniu z drugim kolanem.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik to ból po stronie bocznej kolana, zwiększone boczne otwarcie szpary stawowej albo brak wyraźnego oporu więzadłowego.
Sieć powiązań
Testowane kości 4
Testowane mięśnie 3
Powiązane nerwy 3
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination