Zaburzenie kontroli wyprostu kolana
Zaburzenie kontroli wyprostu kolana oznacza niewystarczającą pracę aparatu wyprostnego podczas obciążania, przez co końcowa faza wyprostu jest osłabiona lub niestabilna.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Zaburzenie kontroli wyprostu kolana oznacza niewystarczającą pracę aparatu wyprostnego podczas obciążania, przez co końcowa faza wyprostu jest osłabiona lub niestabilna.
Zaburzenie mechaniki oddechowej klatki piersiowej wiąże się z nieprawidłową pracą żeber i mięśni ściany klatki. Oddech może być nadmiernie sztywny, asymetryczny lub ograniczany przez ból.
Zaburzenie mechaniki oddechowej przepony wiąże się z nieefektywną współpracą przepony, dolnych żeber i mechanizmu ciśnienia śródbrzusznego. Oddech może być płytki, asymetryczny lub nadmiernie wspomagany przez mięśnie szyi i górnej części klatki piersiowej.
Zaburzenie stabilizacji lędźwiowo-miednicznej oznacza nieprawidłowe przenoszenie sił i kontrolę ruchu między tułowiem, odcinkiem lędźwiowym i miednicą. Często obejmuje niewydolną współpracę mięśni ściany brzucha z pozostałymi stabilizatorami tułowia.
Zaburzenie stabilizacji miednicy podczas podporu na jednej kończynie może wynikać z niewydolności mięśni pośladkowych i nieprawidłowej współpracy mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.
Zaburzenie tłoczni brzusznej polega na nieefektywnym wytwarzaniu lub utrzymywaniu ciśnienia śródbrzusznego podczas czynności oddechowych, stabilizacyjnych i wysiłkowych.
Zaburzenie toru rzepki oznacza nieprawidłowe prowadzenie rzepki wynikające z zaburzonej równowagi sił mięśniowych lub niekorzystnego wzorca ruchu kończyny.
Zaburzenie wspięcia i siły wybicia wynika z niewydolności mięśni łydki oraz niedostatecznej stabilizacji stopy.
Zaburzenie wzorca wydechowego oznacza nieprawidłową kontrolę wydechu związaną z zaburzoną mechaniką przedniej ściany klatki piersiowej lub nadmiernym napięciem pomocniczych mięśni oddechowych.
Zakrzepica zatoki jamistej jest rzadkim, potencjalnie śmiertelnym zakrzepowym zapaleniem zatoki żylnej położonej po obu stronach siodła tureckiego. Najczęściej rozwija się jako powikłanie zakażenia zatok przynosowych, oczodołu, zębów lub środkowej części twarzy, ale możliwe są także przyczyny niezakaźne. Zakrzep utrudnia odpływ żylny i może uszkadzać nerwy czaszkowe przebiegające w ścianie lub świetle zatoki.
Zakrzepica żył głębokich kończyny dolnej polega na powstaniu skrzepliny w głębokim układzie żylnym, najczęściej w żyłach podudzia, podkolanowej, udowej lub biodrowej. Skrzeplina może utrudniać odpływ krwi i być źródłem zatorowości płucnej. Część przypadków przebiega skąpoobjawowo.
Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki odcina dopływ krwi do wewnętrznych warstw siatkówki i stanowi postać ostrego niedokrwiennego udaru siatkówki. Najczęściej ma mechanizm zatorowy lub zakrzepowy. Jest stanem nagłym zarówno ze względu na zagrożenie widzenia, jak i zwiększone ryzyko współistniejącej choroby naczyniowej mózgu oraz serca.
Wtórny zanik mięśni kłębika palca małego związany najczęściej z przewlekłą neuropatią łokciową. Prowadzi do osłabienia łokciowej strony dłoni i pogorszenia chwytu.
Wtórny zanik mięśni kłębu kciuka związany najczęściej z przewlekłą neuropatią nerwu pośrodkowego lub jego gałęzi ruchowej. Skutkuje utratą objętości, siły i precyzji ruchowej kciuka.
Wtórny zanik pierwszej przestrzeni międzykostnej związany najczęściej z przewlekłą neuropatią łokciową. Prowadzi do osłabienia odwodzenia palca wskazującego i spadku precyzji chwytu.
Zapalenie kaletki podbarkowo-podnaramiennej jest bolesnym podrażnieniem kaletki zmniejszającej tarcie między stożkiem rotatorów, wyrostkiem barkowym i mięśniem naramiennym. Często współistnieje z przeciążeniem stożka rotatorów i zespołem ciasnoty podbarkowej, a rzadziej występuje izolowanie.
Zapalenie nerwu przedsionkowego powoduje ostre, jednostronne zaburzenie obwodowej części układu przedsionkowego. Typowy jest przedłużony napad wirowych zawrotów głowy bez nowego ubytku słuchu. Rozpoznanie wymaga odróżnienia przyczyny obwodowej od udaru tylnego krążenia i innych chorób neurologicznych.
Zapalenie nerwu wzrokowego jest neuropatią nerwu wzrokowego, w której dominującym mechanizmem jest proces zapalny lub demielinizacyjny. Wymaga pilnej korelacji objawów z badaniem ostrości i pola widzenia, widzenia barw, reakcji źrenic oraz oceną dna oka i obrazowaniem według wskazań.
Przeciążeniowo-zapalne zajęcie pierwszego przedziału prostowników obejmuje ścięgna mięśnia odwodziciela długiego kciuka i prostownika krótkiego kciuka w okolicy wyrostka rylcowatego kości promieniowej.
Przeciążeniowy stan zapalny ścięgna mięśnia zginacza palców długiego w przebiegu za kostką przyśrodkową lub w podeszwie stopy. Zwykle wiąże się z nadmiernym obciążeniem zgięcia palców i pracą łuku przyśrodkowego.
Ból i dysfunkcja stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka mogą mieć podłoże przeciążeniowe lub zwyrodnieniowe. Dolegliwości często wtórnie osłabiają mięśnie kłębu, przeciwstawianie kciuka i chwyt szczypcowy.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa obejmuje zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną. Zatorowość płucna powstaje najczęściej, gdy fragment skrzepliny z głębokich żył kończyn dolnych lub miednicy przemieszcza się do krążenia płucnego i ogranicza przepływ przez tętnice płucne. Skutki wahają się od skąpoobjawowego epizodu po ostrą niewydolność prawej komory i wstrząs.
Zerwanie dalszego ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia oznacza jego częściowe lub całkowite przerwanie i prowadzi do istotnego osłabienia odwracania przedramienia oraz zginania łokcia.
Zespół bólowy krętarza większego obejmuje ból bocznej okolicy biodra, najczęściej związany z przeciążeniem ścięgien mięśni pośladkowego średniego i małego oraz innych tkanek okołokrętarzowych.