Test neurodynamiczny wykorzystujący złożoną pozycję tułowia, szyi i kończyny dolnej do oceny odpowiedzi objawowej układu nerwowego.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Zmiana jednego elementu testu neurodynamicznego w celu sprawdzenia, czy modyfikacja obciążenia układu nerwowego zmienia objaw.
Opór ścięgna przeciwko wydłużeniu pod wpływem rosnącej siły, zwykle określany ze stosunku zmiany siły do zmiany długości w danym zakresie.
Punkt reprezentujący średnie położenie całej masy ciała lub segmentu, używany w analizie równowagi i ruchu.
Zespół czterech mięśni i ich ścięgien otaczających staw ramienny: nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, obłego mniejszego i podłopatkowego.
Stopniowe podejmowanie wcześniej unikanych ruchów lub sytuacji zgodnie z hierarchią obaw, aby zwiększać poczucie bezpieczeństwa i zdolność funkcjonalną.
Planowe zwiększanie ilości lub trudności aktywności według ustalonego schematu, często niezależnie od chwilowych wahań objawów.
Podstawowa jednostka kurczliwa mięśnia poprzecznie prążkowanego rozciągająca się od jednej linii Z do następnej.
Strategia odzyskiwania równowagi polegająca na wykonaniu szybkiego kroku lub skoku i utworzeniu nowej podstawy podparcia.
Strategia kontroli równowagi wykorzystująca głównie szybkie ruchy w stawach biodrowych i przeciwny ruch tułowia.