Zmiana sposobu wykonywania zadania, która pozwala osiągnąć cel mimo ograniczenia w innym elemencie układu ruchu lub funkcji.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Ruch dodatkowego segmentu lub zmiana trajektorii wykonywana po to, aby zastąpić brakujący element ruchu albo ułatwić wykonanie zadania.
Nieprawidłowy lub zaburzony wzorzec ruchu, którego charakter zależy od kontekstu neurologicznego lub narządu ruchu.
Zmiana obserwowanego położenia lub ruchu łopatki podczas ruchu kończyny górnej w porównaniu z oczekiwanym wzorcem.
Współzależność ruchu kości ramiennej i łopatki podczas unoszenia kończyny górnej.
Współdziałanie ruchu kręgosłupa lędźwiowego i miednicy podczas zginania, prostowania oraz innych ruchów tułowia.
Umownie przyjęte ustawienie stawu służące jako punkt odniesienia do opisu kierunku i zakresu ruchu.
Ustawienie stawu, w którym torebka i część więzadeł są względnie rozluźnione, a powierzchnie stawowe nie osiągają maksymalnej kongruencji.
Ustawienie stawu o dużej kongruencji powierzchni, napięciu struktur torebkowo-więzadłowych i względnie małej dostępności ruchu akcesorycznego.
Ustawienie stawu o mniejszej kongruencji powierzchni i zwykle większej dostępności ruchu akcesorycznego niż w pozycji zamkniętej.