Ruch dodatkowego segmentu lub zmiana trajektorii wykonywana po to, aby zastąpić brakujący element ruchu albo ułatwić wykonanie zadania.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Nieprawidłowy lub zaburzony wzorzec ruchu, którego charakter zależy od kontekstu neurologicznego lub narządu ruchu.
Zmiana obserwowanego położenia lub ruchu łopatki podczas ruchu kończyny górnej w porównaniu z oczekiwanym wzorcem.
Współzależność ruchu kości ramiennej i łopatki podczas unoszenia kończyny górnej.
Współdziałanie ruchu kręgosłupa lędźwiowego i miednicy podczas zginania, prostowania oraz innych ruchów tułowia.
Umownie przyjęte ustawienie stawu służące jako punkt odniesienia do opisu kierunku i zakresu ruchu.
Ustawienie stawu, w którym torebka i część więzadeł są względnie rozluźnione, a powierzchnie stawowe nie osiągają maksymalnej kongruencji.
Ustawienie stawu o dużej kongruencji powierzchni, napięciu struktur torebkowo-więzadłowych i względnie małej dostępności ruchu akcesorycznego.
Ustawienie stawu o mniejszej kongruencji powierzchni i zwykle większej dostępności ruchu akcesorycznego niż w pozycji zamkniętej.
Angielski termin oznaczający pozycję stawu o dużej kongruencji powierzchni i względnie napiętych strukturach torebkowo-więzadłowych.