Badanie ocenia boczną i przyśrodkową stabilność stawu skokowego przez kontrolowane pochylanie kości skokowej.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Podudzie i stopa
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent siedzi lub leży z rozluźnioną stopą.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje dalszą część goleni jedną ręką, a drugą obejmuje piętę i tyłostopie.
- Wykonanie: Następnie wykonuje inwersję lub ewersję tyłostopia, oceniając zakres pochylenia kości skokowej oraz opór końcowy. Test porównuje się obustronnie, zwracając uwagę, aby ruch nie pochodził głównie z przodostopia.
- Obserwacja: Ocenia się ból więzadłowy lub ścięgnisty, zakres otwarcia stawu, przeskok oraz różnicę stabilności względem strony przeciwnej.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik to zwiększone pochylenie, miękki opór końcowy lub ból po stronie badanego więzadła. Inwersja częściej obciąża kompleks boczny, a ewersja struktury przyśrodkowe.
Sieć powiązań
Testowane kości 4
Testowane mięśnie 3
Powiązane nerwy 4
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination