Kość biodrowa
Górna część kości miednicznej, obejmująca talerz biodrowy oraz części powierzchni stawowej dla kości krzyżowej i głowy kości udowej.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Górna część kości miednicznej, obejmująca talerz biodrowy oraz części powierzchni stawowej dla kości krzyżowej i głowy kości udowej.
Parzysta kość sklepienia czaszki, osłaniająca górno-boczną część jamy czaszki.
Nieparzysta kość przedniej części czaszki, budująca czoło i strop oczodołów.
Niewielka kość dalszego szeregu nadgarstka, łącząca kość łódeczkowatą z podstawą II kości śródręcza.
Promieniowa kość dalszego szeregu nadgarstka, tworząca siodełkowaty staw podstawy kciuka i umożliwiająca jego dużą ruchomość.
Największa kość nadgarstka, położona centralnie między szeregiem bliższym a podstawami II–IV kości śródręcza.
Ruchomy punkt podparcia dla języka i krtani, ważny w połykaniu, fonacji i kontroli przedniej części szyi.
Trzeszczka w ścięgnie mięśnia zginacza łokciowego nadgarstka, położona przy wejściu do kanału Guyona.
Końcowa część kręgosłupa, połączona z kością krzyżową i stanowiąca miejsce przyczepu struktur dna miednicy oraz okolicy odbytowo-guzicznej.
Łokciowa kość dalszego szeregu nadgarstka, której haczyk ogranicza kanał Guyona i stanowi przyczep struktur kłębika.
Kość policzka i bocznej obręczy oczodołu, współtworząca łuk jarzmowy.
Centralna kość podstawy czaszki z siodłem tureckim, skrzydłami i licznymi otworami dla nerwów i naczyń.
Boczna kość klinowata łącząca kość łódkowatą z trzecim promieniem śródstopia.
Najmniejsza kość klinowata, łącząca kość łódkowatą z podstawą II kości śródstopia.
Największa kość klinowata, łącząca kość łódkowatą z pierwszym promieniem i współtworząca łuk podłużny przyśrodkowy.
Zrośnięta część kręgosłupa między L5 a kością guziczną, tworząca stawy krzyżowo-biodrowe i tylną ścianę miednicy.
Centralna kość bliższego szeregu nadgarstka. Ważna dla osi obciążenia i stabilności promieniowo-nadgarstkowej.
Dolno-tylna część kości miednicznej, obejmująca guz i kolec kulszowy oraz część panewki i otworu zasłonionego.
Promieniowa kość bliższego szeregu nadgarstka. Ważna dla stabilności promieniowo-nadgarstkowej i bólu grzbietowo-promieniowego nadgarstka.
Przyśrodkowa kość stępu, łącząca kość skokową z kośćmi klinowatymi i uczestnicząca w budowie łuku podłużnego przyśrodkowego.
Przyśrodkowa kość przedramienia, współtworząca staw ramienno-łokciowy oraz bliższy i dalszy staw promieniowo-łokciowy.
Przednia część miednicy, istotna dla spojenia łonowego oraz przyczepów przywodzicieli.
Drobna kość przyśrodkowej ściany oczodołu, związana z woreczkiem łzowym i przewodem nosowo-łzowym.
Parzysta kość obręczy kończyny dolnej, utworzona z kości biodrowej, kulszowej i łonowej. Współtworzy panewkę, staw krzyżowo-biodrowy i spojenie łonowe.