Ocena zwieracza zewnętrznego cewki
„Ocena zwieracza zewnętrznego cewki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
„Ocena zwieracza zewnętrznego cewki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zwieracza zewnętrznego odbytu” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Szybka ocena łuku odruchowego nerwu sromowego i reaktywności zwieracza zewnętrznego odbytu. Użyteczny w różnicowaniu zaburzeń unerwienia somatycznego okolicy odbytu.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch opuszkowo-jamisty”.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja okolicy kolca kulszowego przez wykwalifikowanego klinicystę” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacyjna ocena siły w zmodyfikowanej skali Oxford, gdy badanie wewnętrzne jest wskazane i wykonane za zgodą pacjenta” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
To ból związany z przeciążeniem powierzchownych struktur mięśniowo-powięziowych krocza, w tym mięśnia poprzecznego powierzchownego krocza. Często nasila się przy siedzeniu i aktywności seksualnej.
Przewlekły ból zlokalizowany w obrębie krocza, często wynikający z kombinacji przeciążenia mięśni powierzchownych, podrażnienia nerwu sromowego i utrwalonych wzorców nadmiernego napięcia tkanek.
Spojenie przenosi siły między prawą i lewą połową przedniego pierścienia miednicy. Krążek międzyłonowy odkształca się pod wpływem kompresji, ścinania i niewielkich momentów skręcających, dopuszczając małe translacje i rotacje. Współpracując ze stawami krzyżowo-biodrowymi, stabilizuje miednicę podczas naprzemiennego obciążania kończyn.
Połączenie dopuszcza niewielkie zgięcie i wyprost kości guzicznej względem kości krzyżowej, a zakres jest osobniczo zmienny. Odchylenie kości guzicznej ku tyłowi zwiększa wymiar przednio-tylny dolnej części kanału miednicy, natomiast ruch ku przodowi zmniejsza ten wymiar i zmienia napięcie przyczepionych tkanek dna miednicy. Ruchomość stawu pomaga tylnej części miednicy dostosowywać się do nacisku w siadzie oraz do zmian geometrii wychodu miednicy.
Ocenia zdolność zwieracza zewnętrznego cewki moczowej do czynnego zamknięcia cewki i współpracy z dnem miednicy.
Ocenia zdolność powierzchownej warstwy krocza do aktywnej stabilizacji środka ścięgnistego.
Ocena napięcia, bolesności i zdolności aktywacji kompleksu dźwigacza odbytu. Pomaga różnicować osłabienie dna miednicy od zespołów bólowych z nadmiernym napięciem.
Ocena bolesności i prowokacji objawów w tylnej części dna miednicy, szczególnie w rejonie mięśnia guzicznego i stawu krzyżowo-guzicznego. Pomaga różnicować ból mięśniowy od dominującej patologii kostno-stawowej kości guzicznej.
Ocena napięcia, bolesności i prowokacji objawów w bocznej części przedniego krocza. Służy do rozpoznania udziału mięśnia kulszowo-jamistego w bólu krocza i zaburzeniach czynnościowych.
Ocena napięcia, tkliwości i zdolności aktywacji mięśnia opuszkowo-gąbczastego. Pomaga różnicować komponent mięśniowy bólu krocza od dominującej neuropatii lub zmian skórno-śluzówkowych.
Ocena prowokacji bólu i przeczulicy w przebiegu nerwu sromowego. Pomaga różnicować neuralgię sromową od dominującej dysfunkcji mięśniowej powierzchownego krocza.
Ocenia udział mięśnia poprzecznego głębokiego krocza w stabilizacji przedniej części dna miednicy i podpory cewki moczowej.
Zaopatruje powierzchowne mięśnie krocza i skórę tylnej części krocza.
Zaopatruje dolną część kanału odbytu, zwieracz zewnętrzny odbytu oraz tkanki okołoodbytnicze.
Jest główną osią tętniczą krocza. Zaopatruje dolną część kanału odbytu, zwieracze, mięśnie i skórę krocza oraz tkanki narządów płciowych zewnętrznych.
Zaopatrują kość krzyżową, opony i korzenie nerwowe w kanale krzyżowym oraz mięśnie tylnej ściany miednicy.
Uszkodzenie korzeni S3–S4 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Uszkodzenie korzeni S4–S5 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.