Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Test ocenia ból i kontrolę czynnego uniesienia wyprostowanej kończyny, szczególnie w kontekście stawu biodrowego, miednicy i zginaczy biodra.
„Badanie neurologiczne L5-S2” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie „Badanie stawu biodrowego i układu nerwowego” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie „Badanie stawu biodrowego, dna miednicy i układu nerwowego zależnie od objawów” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
„Badanie struktur bocznej części kolana” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie „Badanie zakresu biodra i układu nerwowego” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Ból bocznej okolicy biodra może mieć podłoże ścięgniste, mięśniowe, przeciążeniowe lub mechaniczne. Często wiąże się z zaburzeniami zespołu mięśni pośladkowych albo przeciążeniem mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.
Głęboki ból biodra może wiązać się z ruchami rotacyjnymi, kontrolą ustawienia głowy kości udowej oraz przeciążeniem głębokich stabilizatorów stawu.
Ból pośladka z promieniowaniem do tylnej części uda wymaga różnicowania przyczyn mięśniowych, zmian w głębokiej przestrzeni pośladkowej i zaburzeń neurologicznych.
Ból tylnej części biodra i dolnej części pośladka może wiązać się z głębokimi stabilizatorami stawu biodrowego oraz ich sąsiedztwem z nerwem kulszowym.
Dysfunkcja mięśnia bliźniaczego dolnego może powodować głęboki ból dolnej części pośladka i zaburzać rotacyjną stabilizację biodra.
Dysfunkcja mięśnia bliźniaczego górnego zwykle współistnieje z zaburzeniem mięśnia zasłaniacza wewnętrznego i może powodować głęboki ból pośladka podczas rotacji biodra.
Dysfunkcja mięśnia czworobocznego uda może powodować ból głębokiej lub tylnej części biodra i osłabiać jego stabilizację rotacyjną.
Dysfunkcja mięśnia gruszkowatego może obejmować przeciążenie lub nadmierne napięcie, powodując głęboki ból pośladka, czasem z promieniowaniem do tylnej części uda.
Dysfunkcja mięśnia naprężacza powięzi szerokiej może obejmować nadmierne napięcie lub przeciążenie tego mięśnia oraz jego nadmierny udział w ruchach biodra jako kompensację osłabienia innych struktur.
Dysfunkcja mięśnia pośladkowego małego może osłabiać stabilizację przednio-bocznej części biodra i kontrolę rotacji uda.
Dysfunkcja mięśnia pośladkowego średniego osłabia odwodzenie biodra i stabilizację miednicy podczas podporu na jednej kończynie.
Dysfunkcja mięśnia pośladkowego wielkiego może obejmować osłabienie, przeciążenie lub opóźnione włączanie mięśnia podczas wyprostu biodra i stabilizacji miednicy.
Dysfunkcja mięśnia prostego uda może wynikać z przeciążenia, osłabienia lub skrócenia i wpływać zarówno na zgięcie biodra, jak i wyprost kolana.
Dysfunkcja mięśnia zasłaniacza wewnętrznego może powodować głęboki ból pośladka lub bocznej ściany miednicy i zaburzać rotacyjną stabilizację biodra.
Dysfunkcja mięśnia zasłaniacza zewnętrznego może powodować głęboki ból biodra lub pachwiny i osłabiać rotacyjną stabilizację stawu biodrowego.
Głębokie rotatory zewnętrzne biodra stabilizują głowę kości udowej i kontrolują rotację uda. Ich działanie zależy od kąta zgięcia biodra.
Górna część kości miednicznej, obejmująca talerz biodrowy oraz części powierzchni stawowej dla kości krzyżowej i głowy kości udowej.
Końcowa część kręgosłupa, połączona z kością krzyżową i stanowiąca miejsce przyczepu struktur dna miednicy oraz okolicy odbytowo-guzicznej.