Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Ból neuropatyczny po operacji kolana opisuje ból neuropatyczny w zakresie określonego nerwu lub gałęzi. Może mieć charakter napadowy, piekący, przeszywający albo utrwalony z nadwrażliwością skóry.
Ścięgna mięśni krawieckiego, smukłego i półścięgnistego przekazują siły na przednio-przyśrodkową część kości piszczelowej. Wspólnie wspomagają zgięcie kolana i rotację wewnętrzną zgiętego podudzia, a podczas obciążania kończyny uczestniczą w dynamicznej kontroli koślawienia i rotacji zewnętrznej piszczeli. Udział każdego ze ścięgien zmienia się wraz z ustawieniem biodra, kolana i podudzia.
Mięsień stawowy kolana napina torebkę stawu kolanowego i odciąga zachyłek nadrzepkowy podczas wyprostu. Zmniejsza ryzyko zakleszczenia fałdu maziowego oraz wpływa na komfort wyprostu kolana.
Głowa kości strzałkowej wykonuje niewielkie ślizgi i rotacje względem kości piszczelowej. Ruchy te towarzyszą zgięciu i wyprostowi kolana oraz zmianom napięcia błony międzykostnej podczas pracy stawu skokowego. Połączenie pomaga rozpraszać siły skrętne przenoszone między dalszą częścią podudzia a kolanem.
To zespół bólowy przedniej części kolana, w którym istotne jest drażnienie torebki i błony maziowej okolicy nadrzepkowej. Niewydolna praca mięśnia stawowego kolana może nasilać objawy.
Trzeszczka aparatu wyprostnego kolana, łącząca ścięgno mięśnia czworogłowego z więzadłem rzepki i tworząca staw rzepkowo-udowy.
Kolano jest zmodyfikowanym stawem zawiasowym, w którym zgięciu i wyprostowi towarzyszą toczenie, ślizg i rotacja kości piszczelowej względem udowej. W końcowej fazie wyprostu powstaje mechanizm ryglowania zwiększający stabilność, a mięsień podkolanowy inicjuje odblokowanie przy rozpoczęciu zgięcia. Łąkotki przemieszczają się wraz z kłykciami, zwiększają powierzchnię kontaktu i rozkładają nacisk, natomiast więzadła krzyżowe oraz poboczne prowadzą ruch i ograniczają nadmierną translację oraz rotację. W stawie rzepkowo-udowym wraz ze wzrostem zgięcia zmieniają się położenie rzepki, powierzchnia kontaktu i siła reakcji stawowej. Całkowite obciążenie kolana wynika z działania sił zewnętrznych, geometrii kończyny i momentów wytwarzanych przez mięśnie.
Rzepka przesuwa się w bloczku kości udowej wraz ze zgięciem i wyprostem kolana. Zwiększa ramię dźwigni aparatu wyprostnego, dzięki czemu mięsień czworogłowy skuteczniej wytwarza moment wyprostu. Wraz ze wzrostem zgięcia zwiększa się powierzchnia kontaktu rzepki z kością udową, a siła reakcji stawowej zależy jednocześnie od kąta kolana, napięcia mięśnia czworogłowego i obciążenia zewnętrznego.
Badanie prowokuje łąkotki oraz struktury torebkowo-więzadłowe kolana i pomaga różnicować ból przy kompresji oraz dystrakcji stawu.
Badanie prowokuje objawy związane z drażnieniem fałdu maziowego przyśrodkowego rzepki i bólem przednio-przyśrodkowym kolana.
Badanie prowokuje ból i obawę w obrębie stawu rzepkowo-udowego, szczególnie przy podejrzeniu niestabilności rzepki lub drażnienia tkanek przyśrodkowych.
Test prowokuje ból bocznej części kolana typowy dla zespołu tarcia pasma biodrowo-piszczelowego.
Test ocenia więzadło poboczne piszczelowe oraz stabilność przyśrodkową kolana w zgięciu i wyproście.
Test ocenia przednią stabilność kolana i jest jedną z podstawowych prób klinicznych dla więzadła krzyżowego przedniego.
Test pomaga ocenić ból rzepkowo-udowy i wpływ ustawienia rzepki na tolerancję skurczu mięśnia czworogłowego.
Badanie prowokuje łąkotki podczas zgięcia, rotacji i prostowania kolana, pomagając różnicować ból wewnątrzstawowy.
Ocenia zdolność mięśnia stawowego kolana do odciągania torebki i błony maziowej podczas aktywnego wyprostu kolana.
Test ocenia więzadło poboczne strzałkowe oraz stabilność boczną kolana.
Badanie ocenia przednią niestabilność kolana i wydolność więzadła krzyżowego przedniego, szczególnie jako próba towarzysząca testowi Lachmana.
Badanie ocenia tylną niestabilność kolana i wydolność więzadła krzyżowego tylnego.
Zaopatruje przyśrodkową część torebki stawu kolanowego, dalszą część kości udowej i tkanki położone nad kłykciem przyśrodkowym.
Zaopatruje staw kolanowy, dół podkolanowy i bliższą część łydki oraz stanowi główny dopływ do tętnic goleni.
Współzaopatruje przyśrodkową część stawu kolanowego, dalszą część mięśnia obszernego przyśrodkowego i tkanki przyśrodkowej strony kolana.
Zaopatrują torebkę stawu kolanowego, zachyłek nadrzepkowy i okolicę dalszej części uda.