Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Mięsień odwodziciel palucha odwodzi i zgina paluch w stawie śródstopno-paliczkowym. Wspiera łuk podłużny przyśrodkowy oraz kontrolę przyśrodkowego brzegu stopy.

Mięsień odwracacz obraca przedramię na zewnątrz i stabilizuje bliższy odcinek kości promieniowej. Ma także znaczenie topograficzne, ponieważ przechodzi przez niego gałąź głęboka nerwu promieniowego.

Mięsień mimiczny zamykający powieki. Część powiekowa odpowiada za łagodne mruganie, część oczodołowa za silne zaciskanie, a część łzowa wspiera mechanikę odpływu łez.

Mięsień mimiczny tworzący zasadniczą warstwę mięśniową warg, odpowiedzialny za ich domknięcie, zwężanie i wysuwanie.

Mięsień opuszkowo-gąbczasty wspiera ciało kroczowe, opróżnianie cewki i funkcję seksualną. Jego budowa i dokładne działanie różnią się u kobiet i mężczyzn, ale w obu przypadkach uczestniczy w pracy przedniej części dna miednicy.

Mięsień biegnący od żeber trzeciego do piątego do wyrostka kruczego. Przesuwa łopatkę ku przodowi i dołowi oraz może wspomagać nasilony wdech.

Mięsień piersiowy większy przywodzi, zgina i obraca ramię do wewnątrz. Tworzy przednią ścianę pachowo-piersiową i wytwarza znaczną część siły podczas pchania.

Mięsień piramidowy napina kresę białą w dolnej części przedniej ściany brzucha. Jego znaczenie jest głównie orientacyjne i miejscowe, zwłaszcza przy ocenie blizn podbrzusza.

Główny zginacz grzbietowy stopy, który także odwraca stopę i kontroluje opuszczanie przodostopia po kontakcie pięty z podłożem.

Głęboki mięsień tylnej części podudzia, który odwraca i zgina podeszwowo stopę oraz dynamicznie wspiera łuk podłużny przyśrodkowy.

Jednostawowy zginacz podeszwowy, który kontroluje przesuwanie piszczeli nad stopą i uczestniczy w podtrzymywaniu pozycji stojącej, chodzie oraz biegu.

Mięsień tylnej części szyi, który obustronnie prostuje głowę, a jednostronnie zgina ją bocznie i obraca w stronę działającego mięśnia.

Mięsień płatowaty szyi prostuje szyję obustronnie i obraca odcinek szyjny ku swojej stronie jednostronnie. Jest ważny w przeciążeniowych zespołach prostowników szyi i zaburzeniach kontroli postawy głowy.

Głęboki mięsień bocznej części szyi, który zgina ją bocznie i unosi pierwsze żebro podczas nasilonego wdechu.

Mięsień pochyły środkowy jest najsilniejszym z mięśni pochyłych. Zgina szyję bocznie i unosi pierwsze żebro, a także tworzy tylną granicę szczeliny, przez którą przebiegają splot ramienny i tętnica podobojczykowa.

Mięsień pochyły tylny jest zwykle najmniejszym z mięśni pochyłych. Zgina szyję bocznie, unosi drugie żebro i może zwiększać aktywność przy pomocniczym, górnożebrowym torze oddychania.

Mięsień podeszwowy jest małym mięśniem powierzchownej grupy tylnej podudzia o niewielkim znaczeniu siłowym. Może jednak imitować lub współtworzyć ból tylno-przyśrodkowej części łydki.

Mięsień podgrzebieniowy jest głównym rotatorem zewnętrznym barku i ważnym tylnym stabilizatorem stawu ramiennego. Dysfunkcja zaburza kontrolę ekscentryczną podczas ruchów nad głową i sprzyja bólowi tylno-bocznemu barku.

Tylne mięśnie stożka rotatorów odpowiedzialne przede wszystkim za rotację zewnętrzną i dynamiczną stabilizację głowy kości ramiennej.

Mięsień podkolanowy jest niewielkim stabilizatorem tylno-bocznej części kolana. Uczestniczy w odblokowaniu stawu i kontroluje rotację piszczeli względem uda.

Największy mięsień przedniej części stożka rotatorów. Rotuje ramię do wewnątrz i stabilizuje przednią część stawu ramiennego.

Mięsień podobojczykowy stabilizuje obojczyk względem pierwszego żebra i tłumi siły przenoszone na obręcz barkową podczas pchania, dźwigania lub upadku na kończynę. Nadmierne napięcie może współtworzyć objawy związane z przestrzenią między obojczykiem a pierwszym żebrem.

Przyśrodkowy mięsień grupy kulszowo-goleniowej, który prostuje biodro, zgina kolano i rotuje zgięte podudzie do wewnątrz.