Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Mięsień zginacz palców głęboki zgina stawy międzypaliczkowe dalsze palców II–V, wspierając siłę chwytu oraz precyzyjny zacisk.
Powierzchowny mięsień centralnej części podeszwy, który zgina palce II-V głównie w stawach międzypaliczkowych bliższych i wspiera czynne podparcie przodostopia.
Głęboki mięsień tylnej części podudzia zginający paluch i wspierający wybicie podczas chodu, biegu oraz wspięcia na palce.
Mięsień zginacz palucha krótki zgina paluch głównie w stawie śródstopno-paliczkowym I i wspiera przyśrodkową kolumnę stopy. Współpracuje z aparatem trzeszczkowym oraz stabilizuje fazę wybicia.
Parzysty mięsień tworzący przeponę jamy ustnej. Unosi dno jamy ustnej i kość gnykową podczas połykania oraz przy ustalonej kości gnykowej wspomaga opuszczanie żuchwy.
Główny mięsień unoszący żuchwę i generujący siłę zgryzu. Tkliwość lub przerost mogą współwystępować z bruksizmem oraz zaburzeniami skroniowo-żuchwowymi.
Mięsień zwieracz zewnętrzny cewki moczowej umożliwia dowolne zamknięcie cewki i wspiera utrzymanie moczu. Musi jednak również prawidłowo rozluźniać się podczas opróżniania pęcherza.
Poprzecznie prążkowany zwieracz otaczający dolną część kanału odbytu. Stanowi podstawę dowolnej kontroli defekacji i współpracuje z dnem miednicy w utrzymaniu stolca oraz gazów.
Zespół mięśni zamykających dolny otwór miednicy i podtrzymujących jej narządy. Uczestniczą w utrzymaniu moczu i stolca, defekacji, funkcji seksualnej oraz regulacji ciśnienia śródbrzusznego.
Mięśnie glistowate ręki zginają stawy śródręczno-paliczkowe i prostują stawy międzypaliczkowe palców II-V przez aparat prostowniczy. Dzięki temu uczestniczą w precyzyjnym ustawianiu palców podczas chwytu.
Cztery mięśnie drugiej warstwy podeszwy, które zginają stawy śródstopno-paliczkowe i prostują stawy międzypaliczkowe palców II-V.
Krótkie mięśnie łączące sąsiednie wyrostki kolczyste, wspierają drobny wyprost i precyzyjną kontrolę międzysegmentalną w osi strzałkowej.
Mięśnie międzykostne dłoniowe przywodzą palce II, IV i V do osi ręki. Jednocześnie wspierają zgięcie stawów śródręczno-paliczkowych oraz wyprost stawów międzypaliczkowych, co stabilizuje palce podczas chwytu precyzyjnego.
Mięśnie międzykostne grzbietowe ręki odwodzą palce od osi przebiegającej przez palec III. Wspierają także zgięcie stawów śródręczno-paliczkowych i wyprost stawów międzypaliczkowych przez aparat prostowniczy.
Cztery dwupierzaste mięśnie najgłębszej warstwy stopy, które odwodzą palce II-IV od osi drugiego palca i wspierają zgięcie stawów śródstopno-paliczkowych.
Trzy jednopierzaste mięśnie głębokiej warstwy stopy, które przywodzą palce III-V do osi drugiego palca i wspierają stabilizację poprzeczną przodostopia.
Mięśnie międzypoprzeczne łączą sąsiednie wyrostki poprzeczne. Wspierają czucie głębokie, drobną stabilizację i kontrolę zgięcia bocznego. W odcinku piersiowym są słabiej rozwinięte niż w szyi i lędźwiach.
Mięśnie międzyżebrowe najgłębsze tworzą najgłębszą warstwę ściany międzyżebrowej. Wspierają stabilizację segmentów żebrowych i czynny wydech, a topograficznie są ważne przez relację do pęczka naczyniowo-nerwowego międzyżebrowego.
Mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne stabilizują przestrzenie międzyżebrowe. Ich część międzykostna wspiera wydech, a część międzychrzęstna może wspierać wdech i kontrolę przedniej ściany klatki.
Mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne unoszą żebra podczas wdechu. Stabilizują przestrzenie międzyżebrowe i współtworzą mechaniczną sztywność ściany klatki piersiowej.
Najgłębsze mięśnie układu poprzeczno-kolcowego, odpowiadają głównie za propriocepcję, drobną stabilizację i kontrolę krótkiej rotacji międzysegmentalnej.
Przyśrodkowe mięśnie grupy kulszowo-goleniowej, które prostują biodro, zginają kolano i rotują zgięte podudzie do wewnątrz.
Odwodziciele biodra stabilizujące miednicę podczas podporu jednonóż i kontrolujące rotację uda w chodzie, biegu oraz lądowaniu.
Mięśnie łączące kręgosłup szyjny i piersiowy z przyśrodkowym brzegiem łopatki. Odpowiadają za retrakcję, unoszenie i rotację łopatki ku dołowi.