Słownik fizjoterapeuty

Poczucie lub rzeczywista niemożność wykonania części ruchu stawu, która może wynikać z mechanicznej przeszkody, bólu lub ochronnej reakcji ruchowej.

Odruch wywoływany przez szybkie rozciągnięcie mięśnia poprzez uderzenie w jego ścięgno, służący do oceny segmentalnej funkcji układu nerwowego.

Subiektywna gotowość, pewność i poziom obaw związanych z powrotem do aktywności po urazie lub chorobie.

Okres chodu biegowego lub skoku, w którym żadna kończyna nie ma kontaktu z podłożem.

Czasowe połączenie głowy miozyny z aktyną podczas cyklu skurczu mięśniowego, umożliwiające generowanie siły.

Proces tworzenia kości na wcześniejszym modelu chrzęstnym, odpowiedzialny m.in. za rozwój większości kości długich.

Porowata tkanka kostna zbudowana z beleczek, występująca głównie wewnątrz kości i dostosowująca swoją architekturę do przenoszonych obciążeń.

Kierunek ruchu lub pozycja, która powtarzalnie zmniejsza, centralizuje lub w inny korzystny sposób modyfikuje objawy u danej osoby.

Miejscowe przemieszczenie materiału krążka poza prawidłowy obrys przestrzeni międzykręgowej, którego znaczenie kliniczne zależy od objawów i badania.

Operacyjna wymiana całego stawu lub jego części na sztuczną protezę w celu zmniejszenia bólu i poprawy funkcji.