Słownik fizjoterapeuty

Moment w serii ćwiczenia oporowego, w którym mimo maksymalnego wysiłku nie można wykonać kolejnego poprawnego powtórzenia w założonych warunkach.

Krótka, szybko propagująca zmiana potencjału błonowego komórki pobudliwej służąca do przewodzenia informacji.

Wpuklenie sarkolemmy wnikające w głąb włókna mięśniowego i przewodzące potencjał czynnościowy do wnętrza komórki.

Wyspecjalizowana sieć błon we włóknie mięśniowym magazynująca i uwalniająca jony wapnia potrzebne do skurczu.

Płaska, szeroka struktura ścięgnista przenosząca siłę mięśnia na kość, powięź lub inne tkanki.

Mięsień, którego włókna biegną w przybliżeniu równolegle do osi długiej mięśnia, sprzyjając większemu zakresowi skrócenia.

Podstawowa cylindryczna jednostka organizacji dojrzałej kości zbitej, zbudowana z koncentrycznych blaszek wokół kanału naczyniowego.

Niezmineralizowana organiczna macierz kostna świeżo wytwarzana przez osteoblasty.

Proces odkładania minerałów, głównie hydroksyapatytu, w macierzy kostnej lub innych tkankach.

Proces usuwania zmineralizowanej tkanki kostnej, prowadzony głównie przez osteoklasty.