Radikulopatia L1
Radikulopatia L1 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Radikulopatia L1 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia L1–L3 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia L2–L4 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia L5 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia lędźwiowa wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia lędźwiowo–krzyżowa wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia piersiowa wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia S1–S2 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Objawy wynikające z drażnienia lub kompresji korzenia nerwu szyjnego, najczęściej na tle zwężenia otworu międzykręgowego lub zmian dyskowo-zwyrodnieniowych.
Radikulopatia z zajęciem nerwu rdzeniowego wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Poszerzenie i osłabienie kresy białej prowadzące do pogorszenia przenoszenia sił przez środkową linię brzucha. Nie jest to to samo co przepuklina, ale może współistnieć z deficytem funkcji ściany brzucha.
Rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej lub kręgowej powstaje, gdy krew dostaje się do ściany naczynia przez uszkodzenie błony wewnętrznej albo krwawienie z drobnych naczyń ściany. Może to wywołać zwężenie, zamknięcie, skrzeplinę lub tętniak rozwarstwiający i doprowadzić do przemijającego niedokrwienia albo udaru. Zdarza się bez dużego urazu, czasem po niewielkim urazie szyi.
Schwannoma nerwu przedsionkowego jest zwykle łagodnym, wolno rosnącym guzem komórek osłonki nerwu przedsionkowo-ślimakowego, rozwijającym się najczęściej w przewodzie słuchowym wewnętrznym i kącie mostowo-móżdżkowym.
Bolesny zespół przeciążeniowy aparatu trzeszczkowego palucha obejmujący trzeszczki, ich otoczenie i struktury czynnościowo związane ze stawem śródstopno-paliczkowym I. Często współistnieje z przeciążeniem mięśnia zginacza palucha krótkiego.
Skolioza idiopatyczna młodzieńcza jest trójpłaszczyznową deformacją kręgosłupa rozwijającą się w okresie wzrostu. W badaniu może być widoczna asymetria tułowia i rotacja żeber.
Przewlekłe zmiany zwyrodnieniowe obejmujące krążki, połączenia międzytrzonowe i stawy tylne odcinka piersiowego, które mogą ograniczać ruch oraz zwiększać wrażliwość mechaniczną tkanek przykręgosłupowych.
Przewlekłe zmiany zwyrodnieniowe obejmujące krążki, połączenia międzytrzonowe i stawy tylne odcinka piersiowo-lędźwiowego, które mogą ograniczać ruch i zwiększać wrażliwość mechaniczną.
Przewlekłe zmiany zwyrodnieniowe odcinka szyjnego obejmujące krążki, połączenia uncovertebralne i stawy międzywyrostkowe, które mogą ograniczać ruch i zwężać otwory międzykręgowe.
Tendinopatia dalszego ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia jest przeciążeniową patologią jego przyczepu w okolicy guzowatości kości promieniowej.
Tendinopatia głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia jest przeciążeniową lub zwyrodnieniową patologią ścięgna przebiegającego w rowku międzyguzkowym i w obrębie stawu ramiennego.
Przeciążeniowa tendinopatia bliższych przyczepów mięśni kulszowo-goleniowych w okolicy guza kulszowego.
Przeciążeniowa tendinopatia struktur prostowników na grzbiecie stopy obejmująca ścięgna i mięśnie krótkich prostowników lub ich otoczenie. Klinicznie objawia się bólem przy wyproście palców i ucisku grzbietu stopy.
Przeciążeniowe zapalenie ścięgien mięśni strzałkowych przebiegające z bólem po bocznej stronie kostki i tylno-bocznej części stopy. Najczęściej dotyczy okolicy przebiegu ścięgien za kostką boczną.
Tendinopatia ścięgna Achillesa jest przeciążeniowym zaburzeniem zdolności ścięgna do tolerowania obciążenia, najczęściej w części środkowej lub przy przyczepie do kości piętowej. Termin nie zakłada dominującego ostrego zapalenia. Obraz kliniczny wynika z bólu zależnego od obciążenia, sztywności i spadku wydolności kompleksu łydka–ścięgno.