Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
„Badanie przepukliny według wskazań” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Badanie siły zgięcia biodra, przywodzenia i wyprostu kolana”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie „Badanie zakresu stawu biodrowego” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Służy do oceny kontroli równowagi statycznej i liczby błędów posturalnych w różnych ustawieniach stóp oraz na różnym podłożu. Pomaga wykryć pogorszenie stabilności.
To pooperacyjne ograniczenie ślizgu i przenoszenia napięcia w dolnej części kresy białej, mogące zaburzać funkcję mięśnia piramidowego oraz komfort ruchu podbrzusza. Problem ma charakter miejscowy, ale może wpływać na całą mechanikę przedniej ściany brzucha.
Ból bocznej okolicy lędźwiowej może pochodzić z mięśnia czworobocznego lędźwi, okolicy dwunastego żebra, segmentów lędźwiowych albo połączeń lędźwiowo-miednicznych.
Ból lędźwiowy może współistnieć z osłabioną stabilizacją ściany brzucha i zaburzoną koordynacją lędźwiowo-miedniczną.
Ból lędźwiowy może współistnieć z nadmiernym napięciem, skróceniem lub zaburzoną kontrolą mięśnia lędźwiowego większego i mięśnia biodrowego.
Ból neuropatyczny po cięciu bocznej ściany brzucha opisuje ból neuropatyczny w zakresie określonego nerwu lub gałęzi. Może mieć charakter napadowy, piekący, przeszywający albo utrwalony z nadwrażliwością skóry.
Ból neuropatyczny po operacji podbrzusza opisuje ból neuropatyczny w zakresie określonego nerwu lub gałęzi. Może mieć charakter napadowy, piekący, przeszywający albo utrwalony z nadwrażliwością skóry.
Ból neuropatyczny po operacji przepukliny opisuje ból neuropatyczny w zakresie określonego nerwu lub gałęzi. Może mieć charakter napadowy, piekący, przeszywający albo utrwalony z nadwrażliwością skóry.
Ból pachwiny może pochodzić z mięśni i powięzi kompleksu biodrowo-lędźwiowego oraz sąsiednich struktur przedniej części biodra. W takim obrazie dolegliwości nie muszą wynikać przede wszystkim z patologii stawu lub przepukliny.
Ból pachwiny może pochodzić ze stawu biodrowego lub ze struktur okołostawowych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić także przywodziciele uda i struktury jamy brzusznej.
Ból ściany brzucha może pochodzić z mięśni, powięzi, rozcięgien lub nerwów. Należy go różnicować z dolegliwościami trzewnymi, pachwinowymi i lędźwiowymi.
Ból miednicy, którego dominującym źródłem jest staw krzyżowo-biodrowy. Rozpoznanie kliniczne opiera się na charakterystycznym obrazie bólu i zestawie testów prowokacyjnych, a nie na pojedynczej próbie.
Zadanie „Chód na piętach i palcach” służy do oceny tolerancji obciążenia, kontroli wielostawowej, równowagi, bólu i jakości wykonania w warunkach funkcjonalnych.
Zadanie „Chód z oceną stabilizacji miednicy” służy do oceny tolerancji obciążenia, kontroli wielostawowej, równowagi, bólu i jakości wykonania w warunkach funkcjonalnych.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Depresja i protrakcja łopatki przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Dysfunkcja mięśnia biodrowego może obejmować przeciążenie, skrócenie lub osłabienie kontroli zgięcia biodra.
Mięsień lędźwiowy mniejszy jest zmienny anatomicznie. Jego dysfunkcja może wiązać się z głębokim napięciem przedniej części okolicy lędźwiowej, choć sam mięsień ma niewielki udział w wytwarzaniu ruchu.
Dysfunkcja mięśnia lędźwiowego większego może obejmować przeciążenie, skrócenie, zaburzoną kontrolę lub nadmierne napięcie ochronne.
Dysfunkcja mięśnia poprzecznego brzucha może obejmować osłabione lub opóźnione napinanie, zaburzoną koordynację ciśnienia śródbrzusznego albo niedostateczną stabilizację tułowia.
Dysfunkcja stawów międzywyrostkowych odcinka lędźwiowego opisuje ból lub ograniczenie ruchu przypisywane tym stawom i tkankom okołostawowym. Nie jest samodzielnym rozpoznaniem etiologicznym. Wyniki testów ruchowych i palpacyjnych należy interpretować łącznie z pełnym badaniem oraz diagnostyką różnicową.
Przednia gałąź pierwszego nerwu lędźwiowego współtworzy najwyższą część splotu lędźwiowego. Z jej włókien powstają przede wszystkim nerwy biodrowo-podbrzuszny i biodrowo-pachwinowy, a część łączy się z L2 w nerwie płciowo-udowym.