Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Mięsień tarczowo-gnykowy zbliża chrząstkę tarczowatą do kości gnykowej lub unosi krtań przy ustalonej kości gnykowej. Ma znaczenie dla elewacji krtani i sprawnego połykania.
„Napinanie mięśnia szerokiego szyi” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Pierwsza gałąź grzbietowa nerwu C1, prawie wyłącznie ruchowa, dla mięśni podpotylicznych. Przenosi również obfitą informację proprioceptywną potrzebną do precyzyjnej kontroli połączenia czaszkowo-szyjnego.
Największa gałąź skórna tylnej gałęzi C2. Wznosi się od górnego odcinka szyjnego do skóry potylicy i szczytu głowy, a jego podrażnienie może dawać napadowy ból w tym przebiegu.
Neuralgia nerwu potylicznego, nazywana także neuralgią Arnolda, powoduje napadowy, przeszywający ból neuropatyczny w okolicy potylicznej i na sklepieniu czaszki. Dolegliwości wynikają z podrażnienia lub uszkodzenia nerwu potylicznego większego albo mniejszego. Jednym z możliwych miejsc ucisku jest przejście nerwu przez tkanki miękkie pomiędzy mięśniami podpotylicznymi.
Neuropatia nerwu dodatkowego po operacji szyi jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.
Neuropatia po operacji tarczycy lub szyi jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.
Neuropatia splotu szyjnego oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Obserwacja unoszenia kości gnykowej i krtani podczas połykania”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
„Ocena obniżania dolnej wargi” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie „Ocena rotacji górnego odcinka szyjnego” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena ruchów języka dla odróżnienia uszkodzenia XII”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie „Ocena ruchu górnego odcinka szyjnego” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena siły zgięcia i zgięcia bocznego szyi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Ocena tętna, czucia i objawów naczyniowych”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
„Ocena zgięcia bocznego i wyprostu górnego odcinka szyjnego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja przebiegu nerwu” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
„Pełne badanie nerwu dodatkowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Pełne badanie neurologiczne przy objawach nietypowych” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Porównanie z funkcją gałęzi brzeżnej żuchwy” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Próby prowokacyjne górnego otworu klatki piersiowej interpretowane łącznie z pełnym badaniem” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Radikulopatia C2–C3 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Radikulopatia C3–C4 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej lub kręgowej powstaje, gdy krew dostaje się do ściany naczynia przez uszkodzenie błony wewnętrznej albo krwawienie z drobnych naczyń ściany. Może to wywołać zwężenie, zamknięcie, skrzeplinę lub tętniak rozwarstwiający i doprowadzić do przemijającego niedokrwienia albo udaru. Zdarza się bez dużego urazu, czasem po niewielkim urazie szyi.