Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
„Ocena zaniku mięśnia czworogłowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia obszernego przyśrodkowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch przywodzicieli”.
Ograniczenie odwiedzenia biodra może wynikać z nadmiernego napięcia lub bolesności grupy przywodzicieli.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja bocznej części uda i aparatu rzepkowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja guza kulszowego i dystalnych przyczepów” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja guza kulszowego i gęsiej stopki” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja guza kulszowego i głowy kości strzałkowej” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja guza kulszowego i tylno-przyśrodkowej części kolana” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja guza kulszowego, gęsiej stopki i tylno-przyśrodkowej części kolana” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja okolicy kolca biodrowego przedniego dolnego i ścięgna mięśnia czworogłowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja przyczepów kości łonowej i guza kulszowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja przyczepów przy kości łonowej” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja przyczepu łonowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja przyśrodkowej części aparatu rzepkowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Palpacja ścięgna mięśnia czworogłowego i więzadła rzepki” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Porównanie siły mięśnia czworogłowego”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Skrócenie mięśni kulszowo-goleniowych ograniczające skłon i wpływające na pochylenie miednicy oraz mechanikę biodra i kręgosłupa.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Przywodzenie i zgięcie biodra przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Grupa mięśni przyśrodkowej części uda, która przywodzi biodro i zależnie od ustawienia wspomaga jego zgięcie, wyprost oraz kontrolę rotacji.
Radikulopatia L2–L4 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.
Przeciążeniowa tendinopatia bliższych przyczepów mięśni kulszowo-goleniowych w okolicy guza kulszowego.
Ocena długości i drażliwości grupy kulszowo-goleniowej w ustawieniu funkcjonalnym biodra i kolana.
Ocena tolerancji tylnej taśmy uda na aktywne prostowanie kolana przy ustabilizowanym biodrze.