Siła działająca w taki sposób, że oddala od siebie części struktury i wywołuje jej rozciąganie.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Obciążenie działające wzdłuż długiej osi struktury, najczęściej prowadzące do jej kompresji albo rozciągania.
Działanie sił i momentów sił na tkankę lub strukturę, prowadzące do powstawania naprężeń i odkształceń.
Miara wewnętrznych sił działających w materiale lub tkance odniesiona do pola przekroju, na które te siły oddziałują.
Zmiana wymiaru lub kształtu tkanki pod wpływem obciążenia, zwykle opisywana względem jej wymiaru początkowego.
Właściwość opisująca opór tkanki przeciwko odkształceniu pod wpływem przyłożonego obciążenia.
Zdolność tkanki do zwiększania długości lub zmiany kształtu pod wpływem przyłożonego obciążenia; nie jest tym samym co sprężystość ani zakres ruchu stawu.
Zdolność materiału lub tkanki do powrotu w kierunku pierwotnego kształtu po usunięciu siły wywołującej odkształcenie.
Stan aktywnego wytwarzania siły przez mięsień w następstwie pobudzenia jego włókien. Skurcz nie musi oznaczać skrócenia całego mięśnia — jego długość może się zmniejszać, zwiększać albo pozostawać prawie stała.
Nieprawidłowo zwiększony opór mięśni podczas biernego poruszania kończyną lub segmentem ciała. Jest pojęciem nadrzędnym i nie określa automatycznie mechanizmu wzmożonego napięcia.