Odwracalne ograniczenie dobrowolnej aktywacji mięśni wynikające z zaburzonej informacji czuciowej pochodzącej z uszkodzonego, bolesnego lub obrzękniętego stawu, a nie z pierwotnego uszkodzenia samego mięśnia.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Odwracalne, zależne od wysiłku zmniejszenie zdolności mięśnia lub układu nerwowo-mięśniowego do wytwarzania wymaganej siły albo mocy.
Zdolność mięśnia lub grupy mięśni do wytworzenia siły przeciw oporowi. W odniesieniu do ruchu w stawie często ocenia się ją pośrednio jako maksymalny moment siły.
Zdolność układu mięśniowego do wykonywania pracy w krótkim czasie. Mechanicznie moc zależy jednocześnie od wytwarzanej siły lub momentu oraz prędkości ruchu.
Zdolność mięśnia lub grupy mięśni do wielokrotnego wykonywania skurczów albo utrzymywania określonego poziomu siły przez dłuższy czas bez nadmiernego spadku wydajności.
Zwiększenie rozmiaru mięśnia, przede wszystkim wskutek powiększenia przekroju poprzecznego jego istniejących włókien i wzrostu zawartości struktur komórkowych.
Zmniejszenie masy i przekroju mięśnia wynikające z redukcji rozmiaru jego włókien, często związane z odciążeniem, unieruchomieniem, starzeniem, chorobą lub zaburzeniem unerwienia.
Zmiana wymiaru lub kształtu tkanki pod wpływem obciążenia, zwykle opisywana względem jej wymiaru początkowego.
Właściwość opisująca opór tkanki przeciwko odkształceniu pod wpływem przyłożonego obciążenia.
Zdolność tkanki do zwiększania długości lub zmiany kształtu pod wpływem przyłożonego obciążenia; nie jest tym samym co sprężystość ani zakres ruchu stawu.