Siła wywierana przez podłoże na ciało w odpowiedzi na kontakt i nacisk ciała na podłoże. Zgodnie z trzecią zasadą dynamiki stanowi reakcję na siłę, którą ciało działa na podłoże.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Siła działająca równolegle do powierzchni lub przekroju tkanki, powodująca przesuwanie się jej warstw względem siebie.
Siła działająca w sposób zbliżający do siebie elementy tkanki lub struktury i powodująca ich ściskanie.
Siła działająca w taki sposób, że oddala od siebie części struktury i wywołuje jej rozciąganie.
Obciążenie działające wzdłuż długiej osi struktury, najczęściej prowadzące do jej kompresji albo rozciągania.
Działanie sił i momentów sił na tkankę lub strukturę, prowadzące do powstawania naprężeń i odkształceń.
Miara wewnętrznych sił działających w materiale lub tkance odniesiona do pola przekroju, na które te siły oddziałują.
Zmiana wymiaru lub kształtu tkanki pod wpływem obciążenia, zwykle opisywana względem jej wymiaru początkowego.
Właściwość opisująca opór tkanki przeciwko odkształceniu pod wpływem przyłożonego obciążenia.
Zdolność tkanki do zwiększania długości lub zmiany kształtu pod wpływem przyłożonego obciążenia; nie jest tym samym co sprężystość ani zakres ruchu stawu.