Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Mapowanie czucia dermatomalnego”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Mapowanie czucia segmentalnego”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
Mięsień mostkowo-żebrowy leży po wewnętrznej stronie przedniej ściany klatki piersiowej. Obniża chrząstki żeber, wspomaga czynny wydech i napina tę część ściany klatki.
Mięsień biegnący od żeber trzeciego do piątego do wyrostka kruczego. Przesuwa łopatkę ku przodowi i dołowi oraz może wspomagać nasilony wdech.
Mięsień piersiowy większy przywodzi, zgina i obraca ramię do wewnątrz. Tworzy przednią ścianę pachowo-piersiową i wytwarza znaczną część siły podczas pchania.
Cienki mięsień tylnej ściany tułowia biegnący od dolnych kręgów piersiowych i górnych lędźwiowych do żeber IX-XII. Może wspomagać stabilizację dolnych żeber podczas oddychania.
Cienki mięsień tylnej ściany klatki piersiowej łączący dolną część szyi i górny odcinek piersiowy z żebrami II-V. Jego dokładna rola oddechowa jest niepewna, a możliwa funkcja obejmuje także czucie głębokie.
Mięśnie międzyżebrowe najgłębsze tworzą najgłębszą warstwę ściany międzyżebrowej. Wspierają stabilizację segmentów żebrowych i czynny wydech, a topograficznie są ważne przez relację do pęczka naczyniowo-nerwowego międzyżebrowego.
Mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne stabilizują przestrzenie międzyżebrowe. Ich część międzykostna wspiera wydech, a część międzychrzęstna może wspierać wdech i kontrolę przedniej ściany klatki.
Mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne unoszą żebra podczas wdechu. Stabilizują przestrzenie międzyżebrowe i współtworzą mechaniczną sztywność ściany klatki piersiowej.
Centralna kość przedniej klatki piersiowej, ważna dla stawów mostkowo-żebrowych, mostkowo-obojczykowych i mechaniki oddychania.
Częściowe lub pełne uszkodzenie włókien albo przyczepu piersiowego większego. Najczęściej związane z dużym obciążeniem ekscentrycznym podczas wyciskania lub hamowania ruchu.
Przednia gałąź T12 biegnąca poniżej żebra XII, a więc formalnie niebędąca nerwem międzyżebrowym. Zaopatruje mięśnie dolnej ściany brzucha i część mięśnia czworobocznego lędźwi oraz skórę bocznej okolicy biodrowej i podbrzusza.
Główny nerw ruchowy przepony, tworzony przede wszystkim przez C3-C5. Prowadzi również czucie z osierdzia, opłucnej śródpiersiowej i centralnej części przepony, dlatego podrażnienie tych struktur może być odczuwane w barku.
Zbiorcze określenie przednich gałęzi T1-T11 przebiegających w jedenastu przestrzeniach międzyżebrowych. Zapewniają segmentalne unerwienie ruchowe ściany klatki piersiowej i czucie jej skóry oraz opłucnej ściennej. T7-T11 kontynuują się także w ścianie brzucha.
Gałęzie T2-T5 zaopatrują głównie górną i środkową część ściany klatki piersiowej. Szczególne znaczenie ma T2, którego gałąź skórna boczna jako nerw międzyżebrowo-ramienny dochodzi do pachy i górnej przyśrodkowej części ramienia.
Typowe nerwy międzyżebrowe środkowej części klatki piersiowej, prowadzące włókna ruchowe do mięśni międzyżebrowych i czucie z przedniej oraz bocznej ściany klatki. T2 wyróżnia się rozleglejszą gałęzią skórną biegnącą do pachy i przyśrodkowej części ramienia.
Dolne nerwy T9-T11 przechodzą z przestrzeni międzyżebrowych do górnej i środkowej części ściany brzucha. Unerwiają mięśnie dolnej klatki piersiowej oraz brzucha, a czuciowo odpowiadają za segmenty rozciągające się od dolnych żeber ku okolicy podbrzusza.
Ból neuropatyczny przebiegający wzdłuż przestrzeni międzyżebrowej. Wynika z drażnienia lub uszkodzenia nerwu międzyżebrowego albo jego gałęzi.
Neuralgia popółpaścowa opisuje ból neuropatyczny w zakresie określonego nerwu lub gałęzi. Może mieć charakter napadowy, piekący, przeszywający albo utrwalony z nadwrażliwością skóry.
Neuropatia nerwu podżebrowego jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.
Neuropatia po sternotomii lub zabiegu ściany brzucha jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.
Neuropatia po torakotomii lub zabiegu piersi jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.
Częściowe osłabienie funkcji jednej kopuły przepony, najczęściej związane z dysfunkcją nerwu przeponowego. Prowadzi do asymetrii pracy oddechowej i zmniejszenia wydolności.