Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Narzędzie do maksymalnej prowokacji kompresyjnej (zamknięcia) przestrzeni stawów międzywyrostkowych oraz otworu międzykręgowego w lędźwiach.

„Test niestabilności w leżeniu przodem” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

Ocena prowokacji bólu i sprężystości segmentów lędźwiowych w kierunku tylno-przednim w kontekście bólu mechanicznego dolnych pleców.

Ocena miejscowej bolesności, sztywności i prowokacji objawów przy obciążeniu tylnych elementów segmentu piersiowego.

Ocena kontroli wyprostu podczas przejścia ze zgięcia do pozycji pionowej oraz prowokacji bólu w tylnej taśmie tułowia.

Ocena, czy ból lędźwiowy związany z obciążeniem segmentu tylnego zmniejsza się po aktywacji mięśni stabilizujących tył tułowia. Pomaga różnicować problem kontrolno-ruchowy od samej tkliwości palpacyjnej.

Ocena zakresu i jakości rotacji piersiowej oraz zdolności mięśni głębokich do kontrolowania ruchu klatki piersiowej bez nadmiernej kompensacji szyjnej lub lędźwiowej.

Ocena tolerancji czynnego wyprostu piersiowego oraz zdolności współpracy mięśni autochtonicznych z klatką piersiową i oddechem.

Ocena udziału połączeń żebrowo-poprzecznych i współpracujących mięśni głębokich w bólu nasilanym oddechem, rotacją lub wyprostem klatki piersiowej.