Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Ocena wpływu pozycji leżącej tyłem na komfort oddychania i wydolność przepony.
Ocena prowokacji bólu ściany klatki podczas pogłębionego wdechu. Szczególnie przydatna dla warstw wdechowych i stabilizacyjnych międzyżebrzy.
Ocena izometrycznej aktywacji piersiowego większego w zadaniu pchającym.
Ocena nasilenia bólu i przeciążenia ściany klatki podczas czynnego wydechu. Szczególnie przydatna dla warstw głębszych i wydechowych.
Ocena nasilenia bólu i napięcia przedniej ściany klatki przy wymuszonym wydechu. Przydatna w ocenie mięśnia mostkowo-żebrowego.
Przednio-boczna część przepony i przyległe dolne przestrzenie międzyżebrowe.
Zaopatruje osierdzie włókniste, sąsiednią opłucną śródpiersiową i część przepony.
Zaopatruje boczną część piersi i ściany klatki piersiowej oraz sąsiednie mięśnie piersiowe i zębaty przedni.
Zaopatruje przednią ścianę klatki piersiowej, mostek, przednie przestrzenie międzyżebrowe, część piersi i śródpiersia.
Zaopatruje przednią część obręczy barkowej, górną część przedniej ściany klatki piersiowej oraz mięśnie piersiowy większy, naramienny i podobojczykowy.
Zaopatruje dolną część tylno-bocznej ściany tułowia, mięśnie brzucha i tkanki okolicy lędźwiowej.
Zaopatruje dolną powierzchnię przepony i, przez gałęzie nadnerczowe, górną część nadnerczy.
Zaopatrują przednie części przestrzeni międzyżebrowych I–IX, chrząstki żebrowe oraz przyległą przednią i przednio-boczną ścianę klatki piersiowej.
Zaopatrują tylne i boczne części przestrzeni międzyżebrowych, mięśnie ściany klatki piersiowej, opłucną ścienną oraz tkanki przykręgosłupowe przez gałęzie grzbietowe.
Zaopatrują mięsień zębaty tylny dolny i okolicę dolnych żeber.
Zaopatrują mięsień zębaty tylny górny i tkanki tylnej części górnej ściany klatki piersiowej.
Badanie ultrasonograficzne przepony służy do nieinwazyjnej oceny jej ruchomości, symetrii oraz, zależnie od techniki, zmiany grubości mięśnia podczas oddychania. Może wspierać ocenę osłabienia, porażenia i monitorowanie funkcji oddechowej bez promieniowania jonizującego.
Uszkodzenie po operacji w obrębie szyi serca lub klatki piersiowej dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Uszkodzenie po złamaniu żebra lub zabiegu ściany tułowia dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Zaburzenie mechaniki oddechowej klatki piersiowej wiąże się z nieprawidłową pracą żeber i mięśni ściany klatki. Oddech może być nadmiernie sztywny, asymetryczny lub ograniczany przez ból.
Zaburzenie mechaniki oddechowej przepony wiąże się z nieefektywną współpracą przepony, dolnych żeber i mechanizmu ciśnienia śródbrzusznego. Oddech może być płytki, asymetryczny lub nadmiernie wspomagany przez mięśnie szyi i górnej części klatki piersiowej.
Zaburzenie wzorca wydechowego oznacza nieprawidłową kontrolę wydechu związaną z zaburzoną mechaniką przedniej ściany klatki piersiowej lub nadmiernym napięciem pomocniczych mięśni oddechowych.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa obejmuje zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną. Zatorowość płucna powstaje najczęściej, gdy fragment skrzepliny z głębokich żył kończyn dolnych lub miednicy przemieszcza się do krążenia płucnego i ogranicza przepływ przez tętnice płucne. Skutki wahają się od skąpoobjawowego epizodu po ostrą niewydolność prawej komory i wstrząs.
Badanie pomocnicze „Zdjęcie klatki piersiowej” służy do obiektywizacji funkcji lub obrazu anatomicznego, gdy wynik badania klinicznego wymaga potwierdzenia albo dokładniejszej lokalizacji.