Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Uszkodzenie po operacji lub złamaniu obojczyka dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Uszkodzenie po operacji pachy dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Uszkodzenie po operacji pachy lub klatki piersiowej dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Uszkodzenie po operacji piersi lub pachy dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.
Uszkodzenie przy złamaniu szyjki chirurgicznej może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Wyprost ramienia przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Zapalenie kaletki podbarkowo-podnaramiennej jest bolesnym podrażnieniem kaletki zmniejszającej tarcie między stożkiem rotatorów, wyrostkiem barkowym i mięśniem naramiennym. Często współistnieje z przeciążeniem stożka rotatorów i zespołem ciasnoty podbarkowej, a rzadziej występuje izolowanie.
Zespół ciasnoty podbarkowej oznacza ból wynikający z drażnienia struktur przebiegających pod sklepieniem barkowym, najczęściej ścięgien stożka rotatorów i kaletki podbarkowo-podnaramiennej. Mechanizm często wiąże się z zaburzeniem rytmu łopatkowo-ramiennego i słabym centrowaniem głowy kości ramiennej.
Zespół objawów wynikających z ucisku struktur nerwowo-naczyniowych między szyją a pachą.
Zespół bólowo-uciskowy związany ze skróceniem lub przeciążeniem mięśnia piersiowego mniejszego w okolicy wyrostka kruczego i przedniej obręczy barkowej.
Zespół Parsonage-Turnera, czyli neuralgiczna amiotrofia, jest ostrą neuropatią splotu ramiennego lub jego gałęzi. Typowy przebieg obejmuje nagły bardzo silny ból barku lub ramienia, po którym po dniach albo tygodniach rozwija się plamiste osłabienie i zanik mięśni.
Zespół przestrzeni czworobocznej dotyczy ucisku nerwu pachowego i czasem tętnicy okalającej ramię tylnej w przestrzeni czworobocznej. Rozpoznanie wymaga zgodności objawów, badania neurologicznego i wykluczenia częstszych patologii barku oraz szyi.
Zespół skrzydłowatej łopatki oznacza widoczne odstawanie przyśrodkowego brzegu lub kąta dolnego łopatki od klatki piersiowej, najczęściej z powodu niewydolności mięśnia zębatego przedniego, rzadziej mięśnia czworobocznego. Obraz zaburzeń ruchowych obejmuje utratę stabilności podczas pchania i unoszenia kończyny.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Zgięcie ramienia przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Odprowadza krew z mięśnia najszerszego grzbietu i tylno-bocznej ściany pachy.