Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

To miejscowe ograniczenie ruchomości skóry i tkanki podskórnej łokciowej strony dłoni po urazie lub zabiegu. Może wtórnie zaburzać funkcję mięśnia dłoniowego krótkiego i drażnić powierzchowne struktury nerwowo-naczyniowe.

To pooperacyjne lub pourazowe ograniczenie ślizgu i elastyczności środka ścięgnistego krocza, często po nacięciu krocza lub pęknięciu tkanek. Może zaburzać funkcję mięśni poprzecznych krocza.

To pooperacyjne ograniczenie ślizgu i przenoszenia napięcia w dolnej części kresy białej, mogące zaburzać funkcję mięśnia piramidowego oraz komfort ruchu podbrzusza. Problem ma charakter miejscowy, ale może wpływać na całą mechanikę przedniej ściany brzucha.

Blizna podbródka z ograniczeniem mimiki to mechaniczne ograniczenie ślizgu skóry i tkanek podskórnych okolicy bródkowej po urazie lub zabiegu. Może imitować niedowład mięśnia bródkowego albo współistnieć z uszkodzeniem nerwu.

Blizna pourazowa twarzy z ograniczeniem mimiki to włókniste zrosty skóry, tkanki podskórnej lub głębszych warstw po urazie albo zabiegu, które zaburzają ślizg tkanek i tor ruchu mięśni mimicznych. Obraz kliniczny obejmuje asymetrię dynamiczną, uczucie ciągnięcia i niepełny ruch mimo zachowanego lub częściowo zachowanego unerwienia.

Ból bocznej części stopy i kostki wiąże się z przeciążeniem mięśni i ścięgien strzałkowych.

Ból bocznej okolicy biodra może mieć podłoże ścięgniste, mięśniowe, przeciążeniowe lub mechaniczne. Często wiąże się z zaburzeniami zespołu mięśni pośladkowych albo przeciążeniem mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.

Ból bocznej okolicy lędźwiowej może pochodzić z mięśnia czworobocznego lędźwi, okolicy dwunastego żebra, segmentów lędźwiowych albo połączeń lędźwiowo-miednicznych.

To zespół bólowy związany z przeciążeniem mięśnia zębatego tylnego dolnego i zaburzeniem kontroli dolnych żeber. Objawy lokalizują się zwykle przy kątach żeber IX–XII i przejściu piersiowo-lędźwiowym.

Głęboki ból biodra może wiązać się z ruchami rotacyjnymi, kontrolą ustawienia głowy kości udowej oraz przeciążeniem głębokich stabilizatorów stawu.

Ból głowy szyjnopochodny jest wtórnym bólem rzutowanym do okolicy potylicznej, skroniowej lub czołowej, którego źródłem są struktury górnego odcinka szyjnego kręgosłupa, zwykle segmenty C1–C3. Mechanizm bólu wiąże się ze zbieżnością bodźców czuciowych z górnych nerwów szyjnych i nerwu trójdzielnego w jądrze trójdzielno-szyjnym. Dolegliwości mogą współistnieć ze wzmożonym napięciem i skróceniem mięśni podpotylicznych, zwiększającymi obciążenie miejscowych stawów.

Ból górnego odcinka szyjnego jest objawem, a nie pojedynczą diagnozą. Może pochodzić ze stawów górnych segmentów szyjnych, mięśni, więzadeł, nerwów potylicznych lub być bólem rzutowanym z innych struktur.