Test palce-podłoga
Służy do orientacyjnej oceny globalnej ruchomości tylnej taśmy i zdolności do zgięcia tułowia. Pomaga monitorować zmianę zakresu ruchu i ograniczeń funkcjonalnych.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Służy do orientacyjnej oceny globalnej ruchomości tylnej taśmy i zdolności do zgięcia tułowia. Pomaga monitorować zmianę zakresu ruchu i ograniczeń funkcjonalnych.
Ocena głębokiej tkliwości i napięcia w przebiegu kompleksu biodrowo-lędźwiowego.
Ocena ciągłości, tkliwości i zachowania środkowej linii brzucha pod obciążeniem.
Ocena tkliwości i napięcia bocznej części okolicy lędźwiowej w przebiegu mięśnia czworobocznego lędźwi.
Służy do oceny prowokacji dolegliwości z okolicy stawu biodrowego i stawu krzyżowo-biodrowego oraz do wstępnego różnicowania źródła bólu pachwiny, pośladka i miednicy.
Badanie prowokuje staw krzyżowo-biodrowy przez bezpośredni nacisk na kość krzyżową w kierunku kozetki.
Test prowokuje staw krzyżowo-biodrowy siłą ścinającą przenoszoną przez kość udową i pomaga w ocenie bólu miednicy.
Badanie ocenia symetrię ruchu kolców biodrowych tylnych górnych podczas skłonu w siadzie i pomaga odróżnić wpływ kończyn dolnych od dysfunkcji okolicy krzyżowo-biodrowej.
Badanie ocenia miejscową tkliwość w bruździe krzyżowo-biodrowej i pomaga określić, czy ból pacjenta wiąże się z okolicą stawu krzyżowo-biodrowego.
Ocena, czy dolna ściana brzucha i strefa pachwinowa prowokują objawy przy napięciu, rotacji lub kaszlu.
„Test prowokacji przeskakiwania przedniej części biodra” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Służy do oceny stabilności w staniu przy ograniczeniu kontroli wzrokowej i do orientacyjnej oceny udziału propriocepcji w utrzymaniu równowagi. Pomaga odróżnić niestabilność zależną od zamknięcia oczu.
Ocena bólu i siły w zadaniach rotacyjnych angażujących skośne mięśnie brzucha.
Badanie „Test rozciągowy nerwu udowego” ocenia mechanowrażliwość układu nerwowego i zmianę objawów podczas sekwencyjnego obciążania oraz różnicowania strukturalnego.
Ocena współpracy dolnego łuku żebrowego z górnymi przyczepami mięśni brzucha podczas oddychania.
Służy do oceny ruchomości zgięciowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Pomaga monitorować ograniczenie funkcjonalne i zmianę ruchomości w czasie.
Test prowokuje stawy krzyżowo-biodrowe przez siłę ścinającą skierowaną dogłowowo przez kość krzyżową.
Ocena funkcjonalnej wydolności zgięciowej i kontroli przedniej ściany brzucha.
Badanie „Test Slump” ocenia mechanowrażliwość układu nerwowego i zmianę objawów podczas sekwencyjnego obciążania oraz różnicowania strukturalnego.
Ocena, czy ruch żebra XII i oddychanie współwystępują z bólem lub sztywnością bocznej osi lędźwiowej.
Test wykorzystuje ucisk spojenia łonowego do pośredniego obciążenia pierścienia miednicy i prowokacji bólu z okolicy stawów krzyżowo-biodrowych.
Ocena bocznej ściany brzucha i udziału skośnych w kontroli zgięcia bocznego.
Test ocenia ruch kolców biodrowych tylnych górnych podczas skłonu w staniu i pomaga wychwycić asymetrię ruchu kompleksu krzyżowo-biodrowego.
Tętniak aorty brzusznej jest trwałym miejscowym poszerzeniem aorty w jamie brzusznej, najczęściej w odcinku podnerkowym. W praktyce klinicznej powszechnie przyjmuje się maksymalną średnicę co najmniej 3,0 cm jako próg rozpoznania. Znaczenie tego stanu wynika z ryzyka dalszego powiększania, pęknięcia oraz zatorowości obwodowej.