Y-balance test
Służy do oceny dynamicznej stabilności kończyny dolnej, kontroli miednicy i jakości wzorca równoważnego w podporze jednonóż. Pomaga wykryć asymetrie i deficyty kontroli nerwowo-mięśniowej.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Służy do oceny dynamicznej stabilności kończyny dolnej, kontroli miednicy i jakości wzorca równoważnego w podporze jednonóż. Pomaga wykryć asymetrie i deficyty kontroli nerwowo-mięśniowej.
Zaburzenia przedsionkowe obejmują stany wynikające z uszkodzenia obwodowej lub ośrodkowej części układu przedsionkowego, objawiające się zawrotami głowy, chwiejnością i zaburzeniami równowagi.
Zaburzenia ruchowej części nerwu trójdzielnego stanowią objaw kliniczny, a nie samodzielne rozpoznanie. Mogą obejmować osłabienie mięśni żucia, asymetrię ruchu żuchwy lub inne zaburzenia funkcji ruchowej zależnej od nerwu żuchwowego. Lokalizację uszkodzenia ustala się na podstawie pełnego obrazu siły, czucia, odruchów, pracy innych mięśni i mechaniki tkanek.
Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego tworzą zróżnicowaną grupę problemów mięśniowo-szkieletowych obejmujących stawy skroniowo-żuchwowe, mięśnie żucia i powiązane struktury. Mogą wynikać z zaburzeń napięcia mięśniowego oraz przeciążenia struktur wewnątrzstawowych, w tym krążka stawowego. Typowy obraz obejmuje ból okolicy ucha lub skroni, ograniczenie ruchomości żuchwy i dźwięki stawowe.
Zaburzenia węchu po infekcji obejmują osłabienie, utratę lub zniekształcenie węchu utrzymujące się po zakażeniu dróg oddechowych. Mechanizm może obejmować uszkodzenie nabłonka węchowego, stan zapalny i zaburzenie regeneracji układu węchowego.
Zaburzenie kontroli bocznej osi kolana polega na nieprawidłowym prowadzeniu uda i kolana podczas ruchu. Może wiązać się z osłabioną kontrolą biodra i miednicy.
Zaburzenie kontroli przywiedzenia uda oznacza trudność w stabilnym prowadzeniu uda w płaszczyźnie czołowej, zwłaszcza gdy przywodziciele nie kontrolują skutecznie ruchu pod obciążeniem.
Zaburzenie kontroli rotacyjnej uda polega na nieprawidłowym prowadzeniu uda podczas podporu i ruchów dynamicznych, związanym z osłabioną współpracą głębokich rotatorów biodra.
Zaburzenie kontroli wyprostu kolana oznacza niewystarczającą pracę aparatu wyprostnego podczas obciążania, przez co końcowa faza wyprostu jest osłabiona lub niestabilna.
Zaburzenie mechaniki oddechowej klatki piersiowej wiąże się z nieprawidłową pracą żeber i mięśni ściany klatki. Oddech może być nadmiernie sztywny, asymetryczny lub ograniczany przez ból.
Zaburzenie mechaniki oddechowej przepony wiąże się z nieefektywną współpracą przepony, dolnych żeber i mechanizmu ciśnienia śródbrzusznego. Oddech może być płytki, asymetryczny lub nadmiernie wspomagany przez mięśnie szyi i górnej części klatki piersiowej.
Zaburzenie stabilizacji lędźwiowo-miednicznej oznacza nieprawidłowe przenoszenie sił i kontrolę ruchu między tułowiem, odcinkiem lędźwiowym i miednicą. Często obejmuje niewydolną współpracę mięśni ściany brzucha z pozostałymi stabilizatorami tułowia.
Zaburzenie stabilizacji miednicy podczas podporu na jednej kończynie może wynikać z niewydolności mięśni pośladkowych i nieprawidłowej współpracy mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.
Zaburzenie tłoczni brzusznej polega na nieefektywnym wytwarzaniu lub utrzymywaniu ciśnienia śródbrzusznego podczas czynności oddechowych, stabilizacyjnych i wysiłkowych.
Zaburzenie toru rzepki oznacza nieprawidłowe prowadzenie rzepki wynikające z zaburzonej równowagi sił mięśniowych lub niekorzystnego wzorca ruchu kończyny.
Zaburzenie wspięcia i siły wybicia wynika z niewydolności mięśni łydki oraz niedostatecznej stabilizacji stopy.
Zaburzenie wzorca wydechowego oznacza nieprawidłową kontrolę wydechu związaną z zaburzoną mechaniką przedniej ściany klatki piersiowej lub nadmiernym napięciem pomocniczych mięśni oddechowych.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Zaciskanie zębów z oceną mięśni żwaczy i skroniowych”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Zaciskanie zębów z palpacją mięśnia skroniowego” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Badanie topograficzne i prowokacyjne „Zaciskanie zębów z palpacją mięśnia żwacza” ocenia tkliwość, ciągłość tkanek, ślizg struktur oraz odtworzenie objawów w badanym obszarze.
Kliknij, aby przejść do pełnego opisu.
Zakrzepica zatoki jamistej jest rzadkim, potencjalnie śmiertelnym zakrzepowym zapaleniem zatoki żylnej położonej po obu stronach siodła tureckiego. Najczęściej rozwija się jako powikłanie zakażenia zatok przynosowych, oczodołu, zębów lub środkowej części twarzy, ale możliwe są także przyczyny niezakaźne. Zakrzep utrudnia odpływ żylny i może uszkadzać nerwy czaszkowe przebiegające w ścianie lub świetle zatoki.
Zakrzepica żył głębokich kończyny dolnej polega na powstaniu skrzepliny w głębokim układzie żylnym, najczęściej w żyłach podudzia, podkolanowej, udowej lub biodrowej. Skrzeplina może utrudniać odpływ krwi i być źródłem zatorowości płucnej. Część przypadków przebiega skąpoobjawowo.
Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki odcina dopływ krwi do wewnętrznych warstw siatkówki i stanowi postać ostrego niedokrwiennego udaru siatkówki. Najczęściej ma mechanizm zatorowy lub zakrzepowy. Jest stanem nagłym zarówno ze względu na zagrożenie widzenia, jak i zwiększone ryzyko współistniejącej choroby naczyniowej mózgu oraz serca.