Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Ogniskowe uszkodzenie gałęzi skroniowej nerwu twarzowego osłabia ruchy czoła i brwi po stronie uszkodzenia, najczęściej po urazie lub zabiegu w okolicy skroniowo-czołowej. Izolowany deficyt wymaga odróżnienia od uszkodzenia całego nerwu twarzowego i przyczyn ośrodkowych.

Uszkodzenie nerwów skroniowych głębokich może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu skrzydłowego bocznego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu skrzydłowego przyśrodkowego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu twarzowego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu usznego tylnego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu zębodołowego dolnego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu żuchwowo-gnykowego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie nerwu żwaczowego może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie po złamaniu dna oczodołu dotyczy nerwu lub jego gałęzi i pozostaje w związku z opisanym urazem albo zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca, mechanizmu i rozległości uszkodzenia.

Uszkodzenie w kącie mostowo-móżdżkowym może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.

Wzrost ciśnienia śródczaszkowego oznacza przekroczenie zdolności kompensacyjnych jamy czaszki wskutek zwiększenia objętości tkanki mózgowej, krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego lub masy patologicznej. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu.

Zaburzenia przedsionkowe obejmują stany wynikające z uszkodzenia obwodowej lub ośrodkowej części układu przedsionkowego, objawiające się zawrotami głowy, chwiejnością i zaburzeniami równowagi.

Zaburzenia ruchowej części nerwu trójdzielnego stanowią objaw kliniczny, a nie samodzielne rozpoznanie. Mogą obejmować osłabienie mięśni żucia, asymetrię ruchu żuchwy lub inne zaburzenia funkcji ruchowej zależnej od nerwu żuchwowego. Lokalizację uszkodzenia ustala się na podstawie pełnego obrazu siły, czucia, odruchów, pracy innych mięśni i mechaniki tkanek.

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego tworzą zróżnicowaną grupę problemów mięśniowo-szkieletowych obejmujących stawy skroniowo-żuchwowe, mięśnie żucia i powiązane struktury. Mogą wynikać z zaburzeń napięcia mięśniowego oraz przeciążenia struktur wewnątrzstawowych, w tym krążka stawowego. Typowy obraz obejmuje ból okolicy ucha lub skroni, ograniczenie ruchomości żuchwy i dźwięki stawowe.

Zaburzenia węchu po infekcji obejmują osłabienie, utratę lub zniekształcenie węchu utrzymujące się po zakażeniu dróg oddechowych. Mechanizm może obejmować uszkodzenie nabłonka węchowego, stan zapalny i zaburzenie regeneracji układu węchowego.

Zakrzepica zatoki jamistej jest rzadkim, potencjalnie śmiertelnym zakrzepowym zapaleniem zatoki żylnej położonej po obu stronach siodła tureckiego. Najczęściej rozwija się jako powikłanie zakażenia zatok przynosowych, oczodołu, zębów lub środkowej części twarzy, ale możliwe są także przyczyny niezakaźne. Zakrzep utrudnia odpływ żylny i może uszkadzać nerwy czaszkowe przebiegające w ścianie lub świetle zatoki.

Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki odcina dopływ krwi do wewnętrznych warstw siatkówki i stanowi postać ostrego niedokrwiennego udaru siatkówki. Najczęściej ma mechanizm zatorowy lub zakrzepowy. Jest stanem nagłym zarówno ze względu na zagrożenie widzenia, jak i zwiększone ryzyko współistniejącej choroby naczyniowej mózgu oraz serca.