Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Badanie ocenia dolną niestabilność stawu ramiennego i wiotkość torebkowo-więzadłową barku.

Test ocenia zdolność stożka rotatorów, głównie mięśnia podgrzebieniowego i obłego mniejszego, do utrzymania końcowej rotacji zewnętrznej barku.

Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Ocena czucia nad boczną częścią ramienia”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.

„Ocena odstawania łopatki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena pęczka górnego splotu ramiennego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena położenia brzegu przyśrodkowego łopatki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena przedniej części stożka rotatorów” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena przepony przy podejrzeniu wariantu nerwu przeponowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena rotacji łopatki ku górze podczas unoszenia ramienia”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.

Badanie „Ocena ruchu łopatki” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.

„Ocena uniesienia ramienia z kontrolą ustawienia żeber i odcinka lędźwiowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku dołu nadgrzebieniowego i podgrzebieniowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku mięśnia najszerszego grzbietu” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku mięśnia naramiennego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku mięśnia obłego większego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku mięśnia podłopatkowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

„Ocena zaniku mięśnia zębatego przedniego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.

Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Odwiedzenie ramienia przeciw oporowi od około 15 stopni”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.

Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Odwiedzenie ramienia w początkowym zakresie przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.