Ocena drożności nosa
„Ocena drożności nosa” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
„Ocena drożności nosa” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie ocenia ustawienie, sprzężenie i pełny zakres ruchów obu oczu oraz zależność dwojenia od kierunku spojrzenia. Pozwala opisać wzorzec zaburzenia, lecz samo nie rozstrzyga, czy przyczyną jest nerw, mięsień, oczodół, złącze nerwowo-mięśniowe czy ośrodkowy układ nerwowy.
Badanie ocenia ustawienie, sprzężenie i pełny zakres ruchów obu oczu oraz zależność dwojenia od kierunku spojrzenia. Pozwala opisać wzorzec zaburzenia, lecz samo nie rozstrzyga, czy przyczyną jest nerw, mięsień, oczodół, złącze nerwowo-mięśniowe czy ośrodkowy układ nerwowy.
„Ocena głosu i kaszlu” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena mięśni podgnykowych” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Ocena oczopląsu pomaga różnicować zaburzenia obwodowego i ośrodkowego układu przedsionkowego oraz dokumentować kierunek, fazę szybką, wpływ fiksacji i położenia głowy.
Badanie „Ocena połykania” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie ocenia ruchomość oczu po urazie oczodołu, z uwzględnieniem uwięźnięcia tkanek, urazu nerwów i zaburzenia ustawienia. Pozwala opisać wzorzec zaburzenia, lecz samo nie rozstrzyga, czy przyczyną jest nerw, mięsień, oczodół, złącze nerwowo-mięśniowe czy ośrodkowy układ nerwowy.
Badanie „Ocena ruchu kości gnykowej i dna jamy ustnej podczas połykania” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie „Ocena ruchu kości gnykowej podczas połykania” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie „Ocena ruchu skóry potylicy” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie smaku ocenia zdolność wykrywania i rozpoznawania podstawowych jakości smakowych w ustalonym obszarze języka. Ma charakter uzupełniający, ponieważ odczuwanie smaku silnie zależy także od węchu, stanu błony śluzowej, leków i funkcji poznawczych.
„Ocena symetrii dolnej części twarzy” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie „Ocena toru i zakresu otwierania ust” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie „Ocena toru ruchu żuchwy” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena unoszenia dna jamy ustnej podczas połykania”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena unoszenia kąta ust”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie „Ocena ustawienia i rotacji łopatki” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
„Ocena zaniku i fascykulacji” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia czworobocznego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch gardłowy interpretowany łącznie z nerwem IX”.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch gardłowy interpretowany z nerwem X”.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch rogówkowy”.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch rogówkowy z oceną części ruchowej VII”.