Odruch źreniczny dośrodkowy
Badanie dośrodkowej drogi odruchu źrenicznego ocenia symetrię dopływu bodźca wzrokowego, szczególnie względny dośrodkowy defekt źreniczny.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Badanie dośrodkowej drogi odruchu źrenicznego ocenia symetrię dopływu bodźca wzrokowego, szczególnie względny dośrodkowy defekt źreniczny.
Badanie ocenia integralność odpowiedniego łuku odruchowego i modulacji ośrodkowej poprzez „Odruch żuchwowy”.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Odsłonięcie dolnych zębów”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie ocenia szczególnie odwodzenie oka i funkcję mięśnia prostego bocznego oraz nerwu odwodzącego. Pozwala opisać wzorzec zaburzenia, lecz samo nie rozstrzyga, czy przyczyną jest nerw, mięsień, oczodół, złącze nerwowo-mięśniowe czy ośrodkowy układ nerwowy.
Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic jest zapaleniem dużych i średnich tętnic, zwykle dotyczącym osób po 50. Roku życia. Często zajmuje gałęzie tętnicy szyjnej zewnętrznej, w tym tętnice skroniowe, ale może także obejmować tętnice oczne, pachowe i aortę. Najgroźniejszym wczesnym powikłaniem jest nieodwracalna utrata widzenia wskutek niedokrwienia.
Badanie ostrości wzroku ocenia zdolność rozdzielczą każdego oka z osobna i obuocznie. Jest podstawowym elementem oceny okulistycznej i neurologicznej, ale nie określa samodzielnie przyczyny pogorszenia widzenia.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Otwarcie ust przeciw oporowi”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
„Otwieranie ust z oceną zbaczania” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Otwieranie ust z oceną zbaczania żuchwy” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Ocena bolesności torebki stawowej, obecności trzasków wewnątrzstawowych, krepitacji, toru ruchu kłykci żuchwy oraz asymetrii towarzyszącej zaburzeniom skroniowo-żuchwowym.
„Pełne badanie nerwu twarzowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Pętla ruchowa splotu szyjnego utworzona przez włókna C1-C3. Zaopatruje mięśnie mostkowo-gnykowy, mostkowo-tarczowy i łopatkowo-gnykowy, natomiast mięśnie tarczowo-gnykowy i bródkowo-gnykowy otrzymują włókna C1 biegnące z nerwem podjęzykowym poza samą pętlą.
Konfrontacyjna ocena pól widzenia jest badaniem przesiewowym wykrywającym większe ubytki pola. Nie zastępuje standaryzowanej perymetrii, szczególnie przy podejrzeniu jaskry, choroby nerwu wzrokowego lub subtelnych ubytków.
Połowiczy kurcz twarzy jest przewlekłym zaburzeniem neurologicznym powodującym mimowolne, jednostronne skurcze mięśni twarzy. Najczęściej wiąże się z konfliktem naczyniowo-nerwowym w okolicy wyjścia korzenia nerwu twarzowego z pnia mózgu, gdzie pętla naczyniowa drażni nerw.
Porażenie Bella to nagłe, idiopatyczne, obwodowe porażenie mięśni mimicznych jednej połowy twarzy, rozwijające się zwykle w ciągu 72 godzin. Wiąże się z obrzękiem nerwu twarzowego w kanale kostnym. Przypuszcza się udział reaktywacji wirusowej. Nie powinno powodować typowych objawów ośrodkowego uszkodzenia układu nerwowego.
Porażenie nerwu błędnego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu bloczkowego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu krtaniowego wstecznego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu odwodzącego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu okoruchowego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu podjęzykowego oznacza znaczne osłabienie lub utratę funkcji ruchowej wskutek uszkodzenia nerwu, jego jądra, korzeni albo drogi ośrodkowej.
Porażenie nerwu twarzowego obejmuje obwodowe osłabienie lub utratę funkcji mięśni mimicznych po stronie uszkodzenia. Obraz kliniczny zależy od miejsca i przyczyny uszkodzenia, a ocenę należy uzupełnić różnicowaniem z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
Porażenie nerwu twarzowego obwodowe to uszkodzenie nerwu twarzowego na dowolnym odcinku poza jądrem ruchowym, prowadzące do osłabienia wszystkich mięśni mimicznych po jednej stronie twarzy. Obraz kliniczny obejmuje zubożenie ruchów brwi, nosa, policzka i ust oraz zaburzenie ochronnej i ekspresyjnej funkcji połowy twarzy.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Porównanie czucia V1-V3”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.